مطالعه رابطه میان سبک های تربیتی والدین و موفقیت تحصیلی دانش آموزان در مدارس کشور

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تبیین رابطه میان سبک های تربیتی والدین و موفقیت تحصیلی دانش آموزان در مدارس کشور انجام شده است. موفقیت تحصیلی به عنوان یکی از ارکان اساسی پیشرفت فردی و اجتماعی، همواره مورد توجه خانواده ها، نظام آموزشی و سیاست گذاران بوده است. در این میان، نقش والدین و سبک های تربیتی اتخاذ شده توسط آنان، به عنوان یکی از عوامل کلیدی تاثیرگذار بر جنبه های مختلف رشد و یادگیری دانش آموزان، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این مطالعه تلاش دارد تا با بررسی تجربی و نظری، چگونگی تاثیرگذاری هر یک از سبک های تربیتی رایج (اقتدارگرایانه، سهل گیرانه، قاطع و بی توجه) بر سطوح مختلف موفقیت تحصیلی دانش آموزان را آشکار سازد. روش پژوهش حاضر، توصیفی-همبستگی بوده و داده ها از طریق ابزارهای سنجش معتبر شامل پرسشنامه سبک های تربیتی والدین و آزمون های سنجش موفقیت تحصیلی جمع آوری گردیده اند. نتایج تحلیل های آماری نشان دهنده وجود رابطه معنادار میان سبک های تربیتی والدین و موفقیت تحصیلی دانش آموزان است. به طور خاص، سبک تربیتی قاطع (اقتداری) با موفقیت تحصیلی بالاتر و سبک های سهل گیرانه و بی توجه با موفقیت تحصیلی پایین تر ارتباط مثبت و منفی داشته اند. این یافته ها بر اهمیت نقش فعال و متعادل والدین در فرآیند آموزش و پرورش تاکید دارد و لزوم ارتقاء آگاهی خانواده ها در خصوص تاثیر سبک های تربیتی بر پیشرفت تحصیلی فرزندانشان را مورد تاکید قرار می دهد. در نهایت، پیشنهاداتی برای والدین، مربیان و سیاست گذاران آموزشی ارائه شده است تا بتوانند در جهت بهبود وضعیت تحصیلی دانش آموزان گام بردارند.

کلیدواژه ها:

سبک های تربیتی والدین ، موفقیت تحصیلی ، دانش آموزان ، رابطه والد-فرزند ، پیشرفت تحصیلی.