نقش فعالیت های پرورشی در تقویت هویت دینی و فرهنگی دانش آموزان

در عصر حاضر که با پدیده جهانی شدن و توسعه روزافزون فناوری های ارتباطی و اطلاعاتی همراه است، مسئله هویت یابی نوجوانان و جوانان به یکی از مهم ترین دغدغه های نظام های آموزشی و تربیتی در سراسر جهان تبدیل شده است. در این میان، نظام آموزش و پرورش به عنوان اصلی ترین نهاد جامعه پذیری پس از خانواده، نقشی بی بدیل در شکل دهی، هدایت و تثبیت هویت دانش آموزان ایفا می کند. مقاله حاضر با هدف بررسی و تبیین نقش فعالیت های پرورشی در تقویت هویت دینی و فرهنگی دانش آموزان به رشته تحریر درآمده است. روش تحقیق در این مقاله از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و برای گردآوری اطلاعات از منابع کتابخانه ای، مقالات علمی-پژوهشی و اسناد بالادستی آموزش و پرورش استفاده شده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که فعالیت های پرورشی چنانچه با نیازسنجی دقیق، روش های نوین و مشارکت فعال خود دانش آموزان طراحی و اجرا شوند، می توانند به عنوان یک کاتالیزور قدرتمند در درونی سازی ارزش های دینی و ملی عمل کنند. این فعالیت ها با ایجاد بستری مناسب برای تجربه عملی مفاهیم انتزاعی، پیوند عاطفی عمیقی میان دانش آموزان و ریشه های فرهنگی و اعتقادی آن ها برقرار می سازند. با این وجود، عواملی نظیر نگاه های بخشنامه ای، کمبود مربیان متخصص، جذابیت های فضای مجازی و شکاف نسلی از جمله چالش های پیش روی این حوزه هستند. اتخاذ رویکردهای تعاملی، بهره گیری از فناوری های نوین و هم سویی نهاد خانواده و مدرسه از جمله راهکارهای کلیدی برای ارتقای اثربخشی این فعالیت ها به شمار می روند.

کلیدواژه ها:

فعالیت های پرورشی ، هویت دینی ، هویت فرهنگی ، دانش آموزان ، نظام آموزشی ، تربیت ارزش ها.