تحلیل تطبیقی کارکرد فعالیت های بدنی در نظام های آموزشی تمدن های باستانی و تاثیر آن بر تربیت شهروند مطلوب

فعالیت های بدنی از دیرباز به عنوان یکی از ارکان مهم نظام های آموزشی در تمدن های باستانی مورد توجه بوده اند و نقشی فراتر از پرورش جسمانی داشته اند. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–تطبیقی، به بررسی کارکرد فعالیت های بدنی در نظام های آموزشی تمدن های باستانی مانند مصر، یونان و روم می پردازد و تاثیر آن بر تربیت شهروند مطلوب را مورد بازخوانی قرار می دهد. تحلیل منابع تاریخی نشان می دهد که این فعالیت ها نه تنها موجب تقویت توان جسمانی افراد می شد، بلکه مهارت های اخلاقی، اجتماعی و روحیه مشارکت جمعی را نیز پرورش می داد. علاوه بر این، فعالیت های بدنی در این نظام ها به شکل گیری ارزش های شهروندی، مسئولیت پذیری و تاب آوری روانی کمک می کردند و هدف تربیت شهروندانی کارآمد، مقاوم و مسئول در جامعه دنبال می شد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که بازخوانی تجربه های تاریخی می تواند الهام بخش طراحی برنامه های آموزشی و تربیتی معاصر برای پرورش شهروندان فعال، مسئول و مشارکت جو باشد.