کاربرد اثربخش فناوری های نوظهور آموزشی در بهینه سازی فرآیند آموزش و پرورش
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 39
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF01_9353
تاریخ نمایه سازی: 22 اسفند 1404
چکیده مقاله:
در عصر حاضر که با عنوان عصر اطلاعات و ارتباطات شناخته می شود، نظام های آموزشی در سراسر جهان با یک تغییر پارادایم بی سابقه و شگرف مواجه هستند. تغییرات پرشتاب و پیچیده در ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، نیازمند نیروی انسانی کارآمدی است که نه تنها دارای دانش نظری باشد، بلکه مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی و سازگاری با محیط های پویا را نیز در خود نهادینه کرده باشد. در این راستا، فناوری های نوظهور آموزشی به عنوان کاتالیزورهایی قدرتمند، پتانسیل عظیمی برای دگرگونی و بهینه سازی فرآیندهای سنتی آموزش و پرورش ارائه می دهند. این مقاله که با رویکردی تحلیلی-توصیفی و با هدف بررسی کاربرد اثربخش این فناوری ها تدوین شده است، به واکاوی عمیق نقش ابزارهایی نظیر هوش مصنوعی، واقعیت افزوده و مجازی، اینترنت اشیا، کلان داده ها و گیمیفیکیشن در بازطراحی اکوسیستم یادگیری می پردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که ادغام اصولی و پداگوژیک این فناوری ها، نه تنها به شخصی سازی بی سابقه مسیرهای یادگیری برای هر دانش آموز بر اساس استعدادها و نیازهای منحصر به فرد او منجر می شود، بلکه می تواند محدودیت های زمانی و مکانی را از میان برداشته و عدالت آموزشی را در مقیاسی کلان تر محقق سازد. علاوه بر این، استفاده از سیستم های هوشمند می تواند بار اجرایی و اداری معلمان و کادر مدرسه را به شدت کاهش داده و به آن ها فرصت دهد تا به جای تمرکز بر وظایف تکراری، نقش تسهیل گر، راهنما و مربی (کوچ) آموزشی را ایفا نمایند. با این وجود، گذار از آموزش سنتی به آموزش مبتنی بر فناوری های نوظهور، با چالش های چندوجهی نظیر شکاف دیجیتال، مقاومت فرهنگی، کمبود زیرساخت های سخت افزاری و نرم افزاری و همچنین نگرانی های مرتبط با حریم خصوصی و امنیت داده ها روبه رو است. در این مقاله، ضمن تبیین مفصل و جامع هر یک از این فناوری ها و کاربردهای عملی آن ها در کلاس های درس نظام آموزش و پرورش، به تحلیل انتقادی موانع موجود پرداخته شده و راهکارهای راهبردی برای سیاست گذاران، مدیران آموزشی و معلمان ارائه گردیده است. نتایج حاکی از آن است که برای بهره مندی حداکثری از این نوآوری ها، آموزش و پرورش نیازمند تدوین یک نقشه راه جامع، بومی سازی پلتفرم ها، توانمندسازی مستمر معلمان و ایجاد زیرساخت های پایدار است تا بتواند دانش آموزانی آماده برای رویارویی با چالش های پیچیده قرن بیست و یکم تربیت نماید.
کلیدواژه ها:
فناوری های نوظهور ، آموزش و پرورش ، هوش مصنوعی ، یادگیری شخصی سازی شده ، واقعیت مجازی ، کلان داده ها ، بهینه سازی آموزشی ، نوآوری پداژوژیک.
نویسندگان
هما قنبری
لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
زهرا حیدری
فوق لیسانس مدیریت کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه
فریبا سقط فروش
لیسانس مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر
رحیمه محمدی
لیسانس تربیت بدنی مرکز تربیت معلم نسیبه تهران
ثریا سلطان پور
لیسانس زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور میانه