روش های اجرای آموزش دانش آموزمحور در کلاس ابتدایی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 12

فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RRCONF01_9955

تاریخ نمایه سازی: 22 اسفند 1404

چکیده مقاله:

در عصر پیچیده و پرشتاب کنونی، نظام های آموزشی در سراسر جهان با چالش ها و تغییرات شگرفی روبه رو هستند که گذر از پارادایم های سنتی و معلم محور را به سوی رویکردهای نوین و دانش آموزمحور گریزناپذیر می سازد. مقطع ابتدایی، به عنوان خشت اول و شالوده اساسی شکل گیری شخصیت شناختی، عاطفی و اجتماعی انسان، نیازمند توجهی ویژه و استقراری علمی در حوزه روش های تدریس است. این مقاله که با هدف تبیین و بررسی جامع روش های اجرای آموزش دانش آموزمحور در کلاس های مقطع ابتدایی نگاشته شده است، در تلاش است تا با رویکردی تحلیلی-توصیفی و با استناد به مبانی روان شناسی رشد و یادگیری، نقشه راهی کاربردی برای معلمان، مدیران و سیاست گذاران وزارت آموزش و پرورش ارائه دهد. در این پژوهش، ضمن نقد عمیق روش های انتقال مستقیم و حافظه محور که منجر به انفعال، کاهش انگیزه و سرکوب خلاقیت در کودکان خردسال می شود، به معرفی و بسط جامع استراتژی های جایگزین پرداخته شده است. یافته های این مطالعه نشان می دهد که اجرای موفقیت آمیز آموزش دانش آموزمحور، نیازمند یک دگردیسی چندوجهی است؛ تغییری که از بازطراحی فضای فیزیکی و اتمسفر روانی کلاس درس آغاز شده و تا تغییر بنیادین در نقش معلم از یک «انتقال دهنده مطلق دانش» به یک «تسهیل گر و طراح فرصت های یادگیری» امتداد می یابد. در این مقاله، روش های عملیاتی همچون یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری کاوشگری، یادگیری مشارکتی و کلاس معکوس با جزئیات کامل و متناسب با شرایط بومی و اقتضائات روان شناختی دانش آموزان دبستانی ایرانی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. همچنین، همسویی این رویکرد با اهداف عالی «سند تحول بنیادین آموزش و پرورش» ایران، به ویژه در راستای تربیت انسانی تمام ساحتی و دستیابی به حیات طیبه، به تفصیل مورد بحث قرار گرفته است. نتایج حاکی از آن است که استقرار این روش ها، علیرغم چالش های اجرایی نظیر تراکم بالای کلاس ها و مقاومت های نگرشی، منجر به ارتقای چشمگیر مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، خودتنظیمی، هوش هیجانی و مسئولیت پذیری اجتماعی در کودکان می شود و نظامی پویا، عدالت محور و پاسخگو به نیازهای قرن بیست و یکم را به ارمغان می آورد. این مقاله با ارائه راهکارهای عملی و پیشنهادهای سیاست گذارانه، منبعی غنی برای پژوهشگران حوزه علوم تربیتی و مجریان عرصه تعلیم و تربیت در سامانه آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزش دانش آموزمحور ، مقطع ابتدایی ، یادگیری مشارکتی ، روان شناسی سازنده گرایی ، سند تحول بنیادین آموزش و پرورش ، تسهیل گری آموزشی ، ارزشیابی توصیفی.

نویسندگان

صغری نعمتی

کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه تربیت معلم زنجان

شیوا عصارزادگان

کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی دانشگاه آزاد کازرون

زهرا جباری

کارشناسی اموزش ابتدایی تربیت معلم شهید باهنر همدان