درس پژوهی با موضوع: راهکارهای حفظ تعامل موثر و انگیزش دانش آموزان در تدریس کارگاهی مجازی

در سال های اخیر، گسترش آموزش مجازی در هنرستان ها چالشی جدی برای حفظ کیفیت و کارایی تدریس کارگاهی به وجود آورده است. در محیط های فنی حرفه ای، بخش عمده ی یادگیری بر مبنای تعامل مستقیم، تجربه ی عملی و بازخورد لحظه ای انجام می شود؛ بنابراین انتقال این فرایند به فضای مجازی می تواند سبب افت انگیزش، سردی ارتباط و کاهش درک عملی از مفاهیم شود. این درس پژوهی با هدف شناسایی و بررسی راهکارهای موثر معلمان در حفظ تعامل و انگیزش هنرجویان در تدریس کارگاهی مجازی در هنرستان دخترانه شهیدان گل آرایش شیراز انجام شد. روش پژوهش از نوع کیفی کاربردی و مبتنی بر راهبرد درس پژوهی بود که در آن گروهی از معلمان هنرستان، طی سه چرخه ی بازنگری و اجرا، الگوهای تدریس مجازی کارگاهی را طراحی، اجرا و تحلیل کردند. برای جمع آوری داده ها، از مشاهده ی مستقیم کلاس های آنلاین، مصاحبه ی نیمه ساختاریافته با پنج معلم و دوازده هنرجو، و مرور گزارش جلسات تدریس استفاده شد. نتایج اولیه نشان داد که استفاده از بازخوردهای شخصی سازی شده، فعالیت های گروهی کوتاه مدت، و برقراری ارتباط تصویری منظم با هنرجویان بیشترین اثر را در افزایش تعامل و انگیزش دارد. افزون بر این، معلمان موفق تر آن هایی بودند که در طراحی تدریس از تکنیک های پرسش محور و پروژه های کوچک قابل اجرا در خانه بهره گرفته اند. این یافته ها می تواند مبنایی برای ارتقای کیفیت آموزش کارگاهی در شرایط مجازی و ارائه ی مدل بومی مناسب برای هنرستان های فنی حرفه ای کشور باشد.

کلیدواژه ها:

واژه های کلیدی: آموزش مجازی ، تدریس کارگاهی ، تعامل موثر ، انگیزش یادگیری ، هنرستان. .