رهبری و تعهد سازمانی در دانشگاه های تربیت معلم ایران: نقش تعدیل کننده هوش هیجانی

هدف: رهبری سازمانی و تعهد کارکنان از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر کارایی و موفقیت نهادهای آموزشی به ویژه دانشگاه های تربیت معلم به شمار می آیند. با توجه به اهمیت هوش هیجانی در مدیریت روابط بین فردی و کنترل هیجانات، این مطالعه به بررسی رابطه بین سبک های رهبری و تعهد سازمانی کارکنان دانشگاه های تربیت معلم ایران می پردازد و نقش تعدیل کننده هوش هیجانی را در این رابطه مورد ارزیابی قرار می دهد.

روش: این مطالعه با استفاده از روش توصیفی ازنوع همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان دانشگاه های تربیت معلم ایران بود که با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۲۸۲ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد جمع آوری و با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند.

یافته ها: نتایج نشان داد که هر سه سبک رهبری بر تعهد سازمانی تاثیر مثبت و معناداری دارند، با این که رهبری معنوی بیشترین تاثیر را داشت. همچنین، هوش هیجانی رهبران نقش تعدیل کننده معناداری در رابطه بین سبک های رهبری و تعهد سازمانی ایفا کرد. این یافته ها نشان می دهد که رهبران با ترکیب سبک های مختلف رهبری و بهبود هوش هیجانی خود می توانند تعهد سازمانی کارکنان را افزایش دهند.

نتیجه گیری: بنابراین، می توان نتیجه گرفت که ترکیب رهبری اثربخش و پرورش هوش هیجانی رهبران آموزش و پرورش، یک رویکرد راهبردی برای افزایش تعهد سازمانی و در نهایت ارتقای کیفیت و کارآمدی دانشگاه های تربیت معلم است.

کلیدواژه ها:

رهبری تبادلی ، رهبری تحولی ، رهبری معنوی ، تعهد سازمانی ، هوش هیجانی ، دانشگاه تربیت معلم.