شناسایی عدم قطعیت های کلیدی مدیریت منابع انسانی نظام آموزش و پرورش ایران با رویکرد جذب و استخدام معلمان در افق ۱۴۲۰

هدف: هدف این پژوهش، شناسایی و تحلیل ساختاری عدم قطعیت های کلیدی موثر بر آینده نظام جذب و استخدام معلمان در آموزش و پرورش ایران در افق ۱۴۲۰ بود.

روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از منظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی با رویکرد آینده پژوهی بود. جامعه آماری شامل ۱۶ نفر از متخصصان حوزه مدیریت منابع انسانی، برنامه ریزی و ارزیابی عملکرد و سیاست گذاری آموزش و پرورش بود که با روش نمونه گیری هدفمند و بر اساس اصل اشباع نظری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل مصاحبه نیمه ساختاریافته برای شناسایی پیشران های اولیه و پرسشنامه ماتریس اثرات متقابل با ابعاد ۲۵*۲۵ برای تحلیل روابط ساختاری بود. روایی ابزارها از طریق نظر متخصصان و پایایی آن ها با روش های بازبینی اعضا و تحلیل پایداری ماتریس تایید گردید. داده ها با استفاده از تحلیل مضمون و نرم افزار آینده پژوهی میک مک مورد تحلیل قرار گرفتند.

یافته ها: یافته ها نشان داد که از میان ۲۵ پیشران شناسایی شده، عواملی چون «شرایط کلان اقتصادی»، «روندهای جمعیتی» و «تخصیص بودجه به آموزش و پرورش» به عنوان پیشران های تاثیرگذار اصلی عمل می کنند. در این میان، متغیرهایی چون «ثبات در سیاست های کلان آموزشی»، «کانال ها و منابع جذب نیرو»، «نظام جبران خدمات و مشوق های مالی» و «نفوذ هوش مصنوعی و فناوری های نوین» به عنوان عوامل دووجهی (عدم قطعیت های کلیدی)، نقش محوری در بی ثباتی و شکل دهی به آینده سیستم ایفا می کنند.

نتیجه گیری: این یافته نشان می دهد که آینده جذب و استخدام در آموزش و پرورش بیش از آنکه به عوامل درون سازمانی و فنی وابسته باشد، تحت تاثیر نیروهای کلان سیاسی، اقتصادی و فناورانه قرار دارد و سیاست گذاری موثر نیازمند تمرکز راهبردی بر عدم قطعیت های کلیدی شناسایی شده است.

کلیدواژه ها:

آینده پژوهی ، آموزش و پرورش ایران ، تحلیل اثرات متقابل ، جذب و گزینش ، مدیریت منابع انسانی.