بررسی وضع کیفیت آموزش الکترونیکی در سطح آموزش عالی کشور (مطالعه موردی)

تاریخ دریافت: ۰۹/۰۹/۱۳۹۰ تاریخ پذیرش: ۱۹/۰۳/۱۳۹۲ چکیده : به منظور ارزشیابی کیفیت آموزش الکترونیکی در سطح آموزش عالی کشور، با بهره­گیری از یازده الگو و مدل ارزشیابی آموزش الکترونیکی که در طی سال­های ۲۰۰۹-۲۰۰۱ مطرح شده اند،۸ عامل با ۸۵ نشانگر شناسایی شد. عوامل در این الگو با استفاده از نمونه گیری هدفمند مبتنی بر معیار، با  کمک آمار توصیفی، رتبه بندی شده و سهم و تاثیر هر عامل بر کیفیت آموزش الکترونیکی مشخص گردید. عامل زیر ساخت با ۲۸ درصد، عامل انسانی با ۲۱ درصد، عامل حمایت و پشتیبانی با ۱۵ درصد، عامل مدیریت و رهبری با ۱۴ درصد، عامل فرهنگی با ۷ درصد، عامل قانونی با ۵/۵ درصد، عامل اقتصادی و سیاسی با ۵ درصد و عامل همکاری­های بین المللی با ۵/۴ درصد، به ترتیب میزان اهمیت و تاثیر هر عامل را برارزشیابی کیفیت آموزش الکترونیکی دانشگاهی  مشخص کرده است. الگوی پیشنهادی پس از اعتبار یابی به روش دلفی، با استفاده از ۸۵ نشانگر، کیفیت آموزش الکترونیکی را مورد ارزشیابی قرار می دهد. این الگو در نمونه آماری با ۱۹۴ دانشجو از جامعه آماری دانشجویان دوره های تحصیلی کارشناسی ارشد رشته های فنی دانشگاههای الکترونیکی واقع در شهر تهران، که  حداقل یک گروه فارغ التحصیل داشته اند، اجرا شده وکیفیت آموزش الکترونیکی دانشگاهی کشور، مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. داده های به دست آمده از اجرای الگوی پبشنهادی پس از تحلیل عاملی اکتشافی، منجر به حذف دو عامل موثر بر کیفیت آموزش الکترونیکی و کاهش تعداد نشانگرها به ۴۹ مورد شده است. پایایی نشانگرها در این الگو، بر مبنای آلفای کرونباخ، ۸۴ درصد محاسبه شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش الکترونیکی ، آموزش عالی ، کیفیت آموزشی ، الگوی ارزشیابی ، معیار قضاوت ، تحلیل عاملی