سنجش اثرات توسعه شهری بر کیفیت فضای سبز و توان اکولوژیکی پیرامونی شهر خرم آباد

امروزه، افزایش جمعیت شهری و به تبع آن توسعه فیزیکی شهرها، فشار بر محیط زیست را تشدید کرده و پایداری اکولوژیکی شهرها را کاهش داده است. از این رو، بررسی و حفظ منابع اکولوژیک شهری به دغدغه ای اصلی برای مدیران شهری تبدیل شده است، زیرا عدم برنامه ریزی مناسب در این زمینه می تواند خسارات جبران ناپذیری به جامعه شهری وارد سازد. بنابراین، پژوهش حاضر نیز با درک اهمیت توان اکولوژیک و فضای سبز شهری، سعی نموده است از طریق به کارگیری روش تحلیل فضایی (Spatial Analysis) به تبیین ابعاد اکولوژیکی شهر خرم آباد بپردازد. از این رو، ماهیت این تحقیق کاربردی بوده و از لحاظ روش شناسی، در گروه توصیفی-تحلیلی قرار می گیرد. روش تحلیل اطلاعات در این پژوهش بدین صورت بوده که ابتدا با بهره گیری از نرم افزارهای ArcGIS ۱۰.۲ و ENVI، تغییرات کاربری اراضی و وضعیت پراکنش فضای سبز شهری محدوده مورد مطالعه بررسی شده و در نهایت با استفاده از تکنیک های PROMETHEE و SWARA، مناطق شهری محدوده مورد مطالعه از لحاظ مطلوبیت اکولوژیک سطح بندی شدند. نتایج این پژوهش نشان داد که در جریان رشد کالبدی شهر طی سال های ۱۳۶۹ تا ۱۴۰۰، اراضی دارای پوشش گیاهی به میزان ۳۳.۶ درصد کاهش داشته و در مقابل، اراضی ساخته شده به میزان ۸۸۲/۳۱۸ درصد افزایش یافته است. همچنین، وضعیت پراکندگی کاربری های سبز شهری نیز به صورت نامتوازن بوده و بیشترین مقادیر خوشه بندی در نواحی ۱۷، ۱۹، ۲۳ و ۲۴ شهری قرار گرفته و نهایتا مشخص گردید منطقه سه شهری با امتیاز ۲۴/۰ وضعیت مطلوب تری را از نظر برخورداری از شاخص فضای سبز دارا می باشد.

کلیدواژه ها:

شهر ، تحلیل فضایی ، فضای سبز ، اکولوژیک ، خرم آباد