پساپدیدارشناسی مصرف در فضاهای عمومی شهر(بافت مرکزی شهر زنجان)

این پژوهش باهدف بررسی چگونگی پیوند میان انسان، فناوری و فضای زیسته شهری نگارش یافته و اثر تعامدی آنان بر یکدیگر تبیین شده است. جامعه پژوهش تعداد ۵۰ نفر از کاربران فناوری در فضای عمومی مرکز شهر زنجان بوده که با روش مشاهده و مصاحبه نیمه ساختاریافته داده ها گردآوری شد. تجزیه وتحلیل داده با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی و پیاده سازی آن در مدل داده بنیاد است. روش پژوهش از نوع کیفی مبتنی بر پساپدیدارشناسی می باشد که در ساختار زمینه گرا انجام گرفته است. یافته ها نشان می دهد که ارتباط بین انسان و فضای شهری مجموعه سبزه میدان با دعوت جذابیت های فضای سبزه میدان و پذیرش شهروندان( انسان) همراه بوده که حضورپذیری وی را در فضای مورد مطالعه( به عنوان جهان زیست) را شتاب می بخشد. در جریان دعوت پذیری فضای سبزه میدان و پذیرش شهروندان برای حضور، فناوری ابتدا در پیوند با آنان رفتار نموده و اثر تعاملی دارد. ولی در ادامه،، فناوری با کارکرد خود، الگوی استفاده از فضای سبزه میدان را تغییر داده و آن ها را در خود ادغام می نماید. نتایج حاصل از عوامل علی، زمینه ای، مداخله گر، کنترل و پیامدی در مجموعه سبزه میدان نشان می دهد که فناوری با استفاده از اهرم های داده و ستانده ای، همرسانی، اشتراک گذاری، ایجاد بازخورد، جذب وکنترل، بر انسان(شهروندان) و فضای شهری (سبزه میدان) سلطه یافته و باقدرت طلبی آن ها را وابسته به خود می نماید. در نتیجه در پساپدیدارشناسی مصرف فضای شهری حاکمیت فناوری به تدریج سویه غالب مصرف در فضای سبزه میدان شهر زنجان را شکل می دهد.

کلیدواژه ها:

فناوری ، انسان ، فضای شهری ، پساپدیدارشناسی ، شهر زنجان