بررسی اثربخشی روش های تدریس فعال بر ارتقای کیفیت یادگیری و مشارکت دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روش های تدریس فعال بر ارتقای کیفیت یادگیری و میزان مشارکت دانش آموزان دوره ابتدایی به صورت مروری-کتابخانه ای انجام شده است. در نظام های آموزشی نوین، گذر از الگوهای سنتی و معلم محور به سوی رویکردهای یادگیرنده محور به یک ضرورت اجتناب ناپذیر تبدیل شده است. این پژوهش با استفاده از روش مرور نظام مند و بررسی مقالات، پایان نامه ها و اسناد علمی معتبر منتشر شده در پایگاه های داده داخلی و خارجی در بازه زمانی ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۴ (۲۰۱۶ تا ۲۰۲۵ میلادی) تدوین گردیده است. یافته های حاصل از تحلیل پیشینه پژوهش نشان می دهد که به کارگیری روش های تدریس فعال (نظیر یادگیری پروژه محور، تدریس معکوس، یادگیری هم یار و بازی وارسازی) تاثیر مثبت و معناداری بر سه حیطه شناختی، عاطفی و روانی-حرکتی دانش آموزان دارد. این روش ها نه تنها موجب تعمیق یادگیری و پایداری مطالب در حافظه بلندمدت می شوند، بلکه با ایجاد انگیزه درونی، مشارکت رفتاری، عاطفی و شناختی دانش آموزان را به شکل چشمگیری افزایش می دهند. در نتیجه گیری این مطالعه تاکید شده است که معلمان دوره ابتدایی باید با گذر از نقش انتقال دهنده دانش به نقش تسهیل گر، زمینه را برای درگیری فعالانه دانش آموزان با فرآیند یادگیری فراهم سازند. در پایان نیز پیشنهاداتی کاربردی جهت اصلاح برنامه های درسی و توانمندسازی معلمان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تدریس فعال ، کیفیت یادگیری ، مشارکت تحصیلی ، دوره ابتدایی ، یادگیری سازنده گرا.