چگونه می توان با بهره گیری از هوش مصنوعی، سیاست گذاری و مدیریت برنامه های درسی مدارس را بهینه کرد، بدون آنکه عدالت آموزشی، کیفیت یادگیری و اصول اخلاقی زیر پا گذاشته شود؟

تحولات فناوری در دهه های اخیر، به ویژه پیشرفت های سریع در حوزه هوش مصنوعی، چالش ها و فرصت های جدیدی را برای نظام های آموزشی ایجاد کرده است. مدیریت برنامه های درسی و سیاست گذاری آموزشی، که از دیرباز به عنوان یکی از پیچیده ترین حوزه های آموزشی مطرح بوده، اکنون با حجم عظیمی از داده ها و اطلاعات مواجه است که تحلیل دستی آن ها بسیار دشوار و زمان بر است . دانش آموزان هر ساله با سطح توانایی، علاقه و سبک های یادگیری متفاوت وارد مدارس می شوند و برنامه های درسی سنتی قادر به پاسخگویی کامل به این تفاوت ها نیستند. پژوهش حاضر تاکید می کند که بهره گیری موفق از هوش مصنوعی نیازمند برنامه ریزی دقیق، توانمندسازی نیروی انسانی، توسعه زیرساخت ها و رعایت اصول اخلاقی است. در صورت مدیریت صحیح فرصت ها و چالش ها، هوش مصنوعی می تواند به عنوان ابزاری موثر در ارتقای کیفیت آموزش، بهبود عدالت آموزشی و تصمیم گیری هوشمند در مدارس نقش آفرینی کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، سیاست گذاری آموزشی ، مدیریت برنامه های درسی ، شخصی سازی یادگیری ، عدالت آموزشی ، نوآوری در آموزش