تحلیل تاثیر محیط عاطفی و ارتباط معلم–دانش آموز بر رشد شخصیت، اعتمادبه نفس و پیشرفت تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر محیط عاطفی کلاس و کیفیت ارتباط معلم–دانش آموز بر رشد شخصیت، اعتمادبه نفس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شد. محیط عاطفی کلاس و تعاملات مثبت معلم با دانش آموز، به عنوان عوامل کلیدی در فرآیند یادگیری و رشد روانی–اجتماعی، مورد بررسی قرار گرفتند. این پژوهش از نوع تحقیق توصیفی–تحلیلی (همبستگی) است و جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود که با نمونه گیری تصادفی طبقه ای تعدادی از آنان به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد جمع آوری و با نرم افزار SPSS تحلیل شد.یافته ها نشان دادند که محیط عاطفی مثبت کلاس و تعامل موثر معلم–دانش آموز، به طور مستقیم و معنادار، رشد شخصیت، اعتمادبه نفس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را تقویت می کند. دانش آموزانی که در محیط حمایتگر و عاطفی مثبت تحصیل می کنند، اعتمادبه نفس بالاتر، مشارکت فعال تر و عملکرد تحصیلی بهتر دارند. همچنین، تعامل مثبت معلم با دانش آموزان، مهارت های اجتماعی، خودشناسی و توانایی مدیریت هیجانات آنان را تقویت می کند و موجب رشد شخصیت متعادل و افزایش انگیزه یادگیری می شود.نتایج این پژوهش اهمیت ایجاد محیط عاطفی مثبت و تعاملات انسانی موثر در کلاس های درس را برای ارتقای کیفیت یادگیری، رشد روانی–اجتماعی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نشان می دهد و می تواند مبنایی برای سیاست گذاری های آموزشی، طراحی برنامه های مهارت های اجتماعی–عاطفی و آموزش معلمان باشد.

کلیدواژه ها:

محیط عاطفی کلاس ، ارتباط معلم–دانش آموز ، رشد شخصیت ، اعتمادبه نفس ، پیشرفت تحصیلی