تاثیر هوش مصنوعی زایشی بر مهارت های نگارش و انشای دانش آموزان: بررسی فرصت ها و تهدیدها در کلاس ادبیات

با ظهور و گسترش سریع ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی زایشی، چشم انداز آموزش و یادگیری، به ویژه در حوزه های علوم انسانی و ادبیات، دستخوش دگرگونی های بنیادین شده است. مقاله حاضر با هدف بررسی جامع و عمیق تاثیرات هوش مصنوعی زایشی بر مهارت های نگارش و انشای دانش آموزان به رشته تحریر درآمده است. این پژوهش ضمن تبیین ماهیت این فناوری نوین، به تحلیل دوگانه فرصت ها و تهدیدهای ناشی از ادغام آن در کلاس های ادبیات می پردازد. از یک سو، هوش مصنوعی می تواند به عنوان یک دستیار آموزشی، در غلبه بر بن بست نویسنده، ارائه بازخوردهای فوری، شخصی سازی یادگیری و ایده پردازی اولیه به دانش آموزان یاری رساند. از سوی دیگر، چالش های جدی نظیر سرقت علمی، کاهش اصالت متن، افت مهارت های شناختی، زوال تفکر انتقادی و یکسان سازی لحن و سبک نگارش، نظام آموزشی را تهدید می کند. در این راستا، تاثیر این ابزارها بر خلاقیت و تفکر انتقادی به شکلی موشکافانه مورد بحث قرار گرفته و در نهایت، راهبردها و رویکردهای نوین آموزشی برای معلمان ادبیات ارائه شده است تا بتوانند با تغییر پارادایم از آموزش «محصول محور» به «فرآیندمحور»، ضمن حفظ یکپارچگی تحصیلی، از ظرفیت های هوش مصنوعی در جهت ارتقای سواد نگارشی دانش آموزان بهره برداری کنند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی زایشی ، مهارت نگارش ، انشای دانش آموزی ، کلاس ادبیات ، تفکر انتقادی ، نوآوری آموزشی ، چالش های یادگیری.