بررسی انواع استراتژی های مدیران مدارس جهت پذیرش و ادغام موفق هوش مصنوعی در محیط مدرسه
محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی مطالعات خانواده و مدرسه
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 37
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
FSCH04_1073
تاریخ نمایه سازی: 21 اسفند 1404
چکیده مقاله:
پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی- تحلیلی و روش کتابخانه ای، به بررسی انواع استراتژی های مدیران مدارس برای پذیرش و ادغام موفق هوش مصنوعی در محیط مدرسه می پردازد. این مطالعه بر مبنای مرور نظام مند ادبیات مدیریت آموزشی و تکنولوژی های نوین، تاکید می کند که ورود ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی (مانند سامانه های شخصی سازی یادگیری، چت بات های آموزشی و ابزارهای ارزیابی خودکار) به محیط مدرسه، یک فرصت تحولی برای بهینه سازی فرآیندهای آموزشی و اداری ایجاد کرده است، اما پذیرش موفق آن نیازمند رهبری استراتژیک است. یافته ها نشان می دهند که مدیران مدارس برای غلبه بر مقاومت سازمانی و بهره برداری کامل از پتانسیل هوش مصنوعی، باید مجموعه ای از استراتژی های سه جانبه شامل فناوری، منابع انسانی و فرهنگی را به کار گیرند : ۱- استراتژی های فناورانه و زیرساختی : این استراتژی ها شامل تامین زیرساخت فنی قوی (مانند شبکه اینترنت پرسرعت و تجهیزات مناسب)، انتخاب دقیق و متمرکز ابزارهای هوش مصنوعی متناسب با اهداف آموزشی مدرسه (نه صرفا جدیدترین ابزارها)، و ایجاد یک چارچوب امنیتی سایبری مستحکم برای حفظ حریم خصوصی داده های دانش آموزان است. مدیر باید با مدیریت دارایی های دیجیتال، اطمینان حاصل کند که ابزارها به آسانی قابل استفاده و مقیاس پذیر هستند. ۲- استراتژی های منابع انسانی (آموزش و انگیزش) : این حوزه حیاتی ترین بخش است. مدیران باید با اجرای دوره های آموزشی هدفمند و عملیاتی، شایستگی دیجیتال معلمان را ارتقا دهند. این آموزش ها باید بر ادغام پداگوژیک هوش مصنوعی در برنامه درسی تمرکز کنند، نه صرفا جنبه های فنی. همچنین، مدیر باید با ایجاد یک سیستم پاداش و انگیزش، معلمان پیشرو در استفاده از هوش مصنوعی را تشویق و پشتیبانی کرده و از آن ها به عنوان سفیران تغییر استفاده کند. ۳- استراتژی های فرهنگی و اخلاقی: این استراتژی ها مربوط به ایجاد یک فرهنگ سازمانی پذیرای نوآوری و مدیریت انتظارات اخلاقی است. مدیران باید مباحث اخلاقی پیرامون استفاده از هوش مصنوعی (مانند سوگیری الگوریتمی و وابستگی بیش از حد) را در مدرسه ترویج داده و پالیسی های شفاف و روشن در مورد استفاده مجاز از هوش مصنوعی برای تکالیف دانش آموزان تدوین کنند. رهبری مدیر باید با شفافیت و اعتمادآفرینی، ترس معلمان از جایگزینی شغلی توسط هوش مصنوعی را کاهش دهد و آن ها را متقاعد کند که هوش مصنوعی یک ابزار کمکی برای بهبود فرآیند تدریس است. در نهایت، موفقیت در ادغام هوش مصنوعی نیازمند رهبری تحول آفرین است که بتواند دیدگاهی بلندمدت برای آینده ی مدرسه تعریف کند، تعامل میان انسان و ماشین را مدیریت نماید و مدرسه را به یک محیط یادگیری چابک و مقاوم در برابر تغییر تبدیل کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم دولتی
کارشناسی ارشد، تکنولوژی آموزشی، مدیر مدارس دخترانه ابتدایی