بررسی تاثیر رفتار والدین (مقتدر، آزادمنش، مستبد) بر نگرش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

سبک های فرزندپروری والدین به عنوان یکی از مهم ترین عوامل محیطی موثر بر رشد و شکل گیری شخصیت کودک، نقش اساسی در تعیین نگرش ها و موفقیت های تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی تطبیقی و تحلیلی تاثیر سه سبک اصلی والدینی — مقتدر (Authoritative)، آزادمنش (Permissive) و مستبد (Authoritarian) — بر پیشرفت تحصیلی و نگرش دانش آموزان ابتدایی به یادگیری انجام شده است.با اتکا به نظریه های روان شناسی رشد و مرور پژوهش های انجام شده در ادبیات فارسی، یافته ها نشان می دهند که سبک مقتدر، با ترکیب سطوح بالای پاسخگویی و انتظارات معقول، به طور معناداری با افزایش خودکارآمدی، انگیزه درونی، و در نهایت پیشرفت تحصیلی بهتر مرتبط است. در مقابل، سبک مستبد با سرکوب استقلال و ایجاد اضطراب، و سبک آزادمنش با فقدان ساختار و مرزهای مشخص، هر دو به شیوه های متفاوتی به کاهش نگرش مثبت و افت تحصیلی منجر می شوند. در پایان، راهکارهایی برای والدین و متخصصان جهت تقویت مهارت های فرزندپروری مقتدرانه ارائه شده است.