چگونه توانستم مشکل خجالتی بودن و صحبت نکردن دانش آموزم را برطرف کنم؟

در هر جامعه ای درصد قابل توجهی از کودکان و نوجوانان و بزرگسالان بدون آنکه تمایلی داشته باشند، خواسته یا ناخواسته خودشان را در حصاری از کم رویی محبوس و زندانی می کنند و شخصیت واقعی و قابلیت های ارزشمند ایشان در پس توده ای از ابرهای تیره کم رویی ناشناخته می ماند بنابراین لازم است این معضل را بررسی کرده و گامی در جهت رفع آن از افرادی که دچار کم رویی شده اند برداریم. هدف از این اقدام پژوهی پاسخ به این سوال بوده است که چگونه توانستم مشکل خجالتی بودن و صحبت نکردن دانش آموزم را برطرف کنم؟ برای بررسی علل این مشکل با بررسی مبانی نظری و مشاهده میدانی و همچنین مصاحبه با دانش آموز، دوستان، اولیا استفاده شده است. بعضی از دانش آموزان ممکن است تطابق گروهی خوبی با هم کلاسی هایشان داشته باشند و بتوانند واکنشی متقابل با دبیر خود انجام دهند، با وجود این وقتی از آنان خواسته می شود به سوالی پاسخ دهند یا در جمعی حضور یابند یا در فعالیتی شرکت کنند تا مورد ارزیابی قرار گیرند، از نظر ارتباطی با مشکل مواجه می شوند. امسال من هم در کلاس درس ام در پایه ششم با نمونه ای از این دانش آموزان کم رو و خجالتی به نام هانا الهیاری روبرو شدم.