چگونه می توان با آموزش مهارت های حرکتی پایه، خودکارآمدی دانش آموزان دختر اوتیسم در مدرسه راهنمایی را در کلاس تربیت بدنی افزایش داد؟

هدف این اقدام پژوهی، بررسی تاثیر آموزش مهارت های حرکتی پایه بر افزایش خودکارآمدی دانش آموزان دختر دارای اختلال طیف اوتیسم در درس تربیت بدنی مدرسه راهنمایی بود. جامعه پژوهش شامل سه دانش آموز دختر اوتیسم پایه هفتم تا نهم در یک مدرسه راهنمایی دخترانه بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده شامل چک لیست مهارت های حرکتی پایه، پرسشنامه خودکارآمدی حرکتی، مصاحبه با معلمان و والدین و مشاهدات مستقیم پژوهشگر بود. مداخله شامل یک برنامه ۸ هفته ای آموزش گام به گام مهارت های حرکتی (شامل تعادل، پرتاب، گرفتن توپ، پریدن از مانع و دویدن) بود که در کلاس های تربیت بدنی به صورت هدفمند و با پشتیبانی روانی-اجتماعی اجرا شد.یافته ها نشان داد که سطح مهارت های حرکتی پایه در هر سه دانش آموز به طور قابل توجهی بهبود یافت و نمرات خودکارآمدی حرکتی نیز افزایش چشم گیری داشت. علاوه بر این، مشاهده شد که رفتارهای مشارکتی، تعامل با همسالان و تمایل به فعالیت های گروهی پس از مداخله افزایش یافته است. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که برنامه ریزی مناسب و استفاده از روش های آموزشی ساختارمند در درس تربیت بدنی می تواند به ارتقاء اعتمادبه نفس، مشارکت اجتماعی و رشد حرکتی دانش آموزان اوتیسم در دوره راهنمایی کمک کند.