تفاوتهای جنسیتی در ابراز عواطف: از کلیشه تا واقعیت

هدف مقاله حاضر پرداختن به بعد عاطفی کلیشه های جنسیتی و واکاوی نگرش زنان و مردان به این امر و مطالعه تفاوت دو جنس در ابراز احساسات طی موقعیت های عاطفی متنوع است. به منظور تحقق این امر از نظریات مرتبط با دیدگاههای فرهنگی، ساختاری و کنترل میل استفاده شد که از منظر جامعه شناسی به تحلیل چگونگی تنظیم عواطف می پردازند. در بخش روش شناسی، روش تلفیقی در دو فاز کیفی(مصاحبه نیمه عمیق و) و کمی(پیمایش از طریق پرسشنامه محقق ساخته) به کار گرفته شد. یافته ها حاکی از آنست که زنان و مردان به هنگام ابراز احساسات منفی(غم، خشم، ترس، و حسادت) و احساسات مثبت(شادی، مهربانی، عشق و وفاداری)، واکنش یکسانی از خود نشان می دهند. تحلیل جنسیتی و مقایسه بین دو گروه نشان داد که زنان فقط در خشم و عصبانیت، از گروه مردان و از میانگین کل، نمره بالاتری می گیرند و این تفاوت معنادار است. اما در سایر ابعاد احساسات، تفاوت معناداری میان دو گروه وجود ندارد یا مانند بعد شادی و مهربانی علی رغم معناداری تفاوت میان دو گروه، نمره آنها از گروه مردان و میانگین کل کمتر است. همچنین زنان، همجنسان خود را به ترتیب در قالب پنج صفت: احساساتی بودن، وابسته، ترسو، حسود و مهربان توصیف کردند. زنان، مردان راضعیف در ابراز عشق، پرخاشگر، قدرت طلب، مستقل، مغرور می دانستند. مردان نیز، همجنسان خود را با صفاتی چون مستقل، قدرت طلب، مغرور، ضعیف درابراز عشق، پرخاشگر توصیف کردند و زنان را نیز احساساتی، وابسته، ترسو، حسود و لجباز می دانستند.

کلیدواژه ها:

تفاوتهای جنسیتی ، تصورات قالبی ، شیوه های ابراز عواطف ، مقایسه دو جنس