نقش سیستم های آگروفارستری در سازگاری با تغییرات اقلیمی مزایا و چالش ها

امروزه، تغییرات اقلیمی به دلیل تاثیرات منفی آن بر اقتصاد، تولیدات کشاورزی، جوامع اجتماعی و منابع طبیعی، به عنوان مهمترین تهدید علیه بشریت است و بزرگترین چالش قرن بیست و یکم شناخته می شود (Sabbaghi et al., ۲۰۲۰). اگرچه تغییرات اقلیمی یک فرآیند طبیعی است، اما فعالیت های انسانی اثرات آن را به طور قابل توجهی تسریع کرده و منجر به تغییراتی در الگوهای بارندگی، تغییرات دما، افزایش سطح دریاها و رویدادهای شدید و مکرر آب و هوایی شده است. فعالیت های کشاورزی مانند جنگل زدایی و افزایش استفاده از سوخت های فسیلی، آفت کش ها، مواد شیمیایی کشاورزی، تک محصولی و دامداری به عنوان علل اصلی گرمایش جهانی شناخته می شوند که پیامدهای محلی، ملی و جهانی دارند (Wang et al., ۲۰۲۱). با این حال، بخش کشاورزی ذاتا بیشترین حساسیت را به تغییر شرایط اقلیمی دارد و مستقیما تحت تاثیر تغییرات سطح و الگوی بارش و همچنین تغییرات دما قرار می گیرد (Bhattacharjee et al., ۲۰۱۸). اثرات منفی تغییرات اقلیمی بر بخش کشاورزی با ادغام تخریب منابع طبیعی، تغییر کاربری زمین و تخلیه بیش از حد آب تشدید می شود (Cui, ۲۰۲۰). پیش بینی می شود که تا پایان سال ۲۰۵۰، تغییرات اقلیمی، تولیدات کشاورزی را ۲۵ درصد کاهش دهد (IPCC, ۲۰۱۸). علاوه بر این، پیش بینی می شود که تا سال ۲۰۵۰، ۳/۲ میلیارد نفر دیگر به جمعیت کره زمین اضافه شود که منجر به افزایش ۷۰ درصدی مصرف مواد غذایی خواهد شد (Hunt et al., ۲۰۱۸). بنابراین، کاربری ها و شیوه های کشاورزی باید به طور قابل توجهی بهبود یابند تا نیازهای نسل های آینده را بدون اعمال فشار بیشتر بر اکوسیستم های جهانی برآورده کنند.

کلیدواژه ها:

آگروفارستری ، بهبود عملکرد ، ترسیب کربن ، تاب آوری ، سازگاری