تولید خودکار نوای گفتار به کمک مدل آمیختار عصبی-آماری با امکان انتخاب واحد در سنتز

در این مقاله با هدف ایجاد بهبود در عملکرد اولین ویرایش از سیستم تبدیل متن به گفتار طبیعی ارایه شده برای زبان فارسی، که در آن از یک شبکه عصبی بازگشتی برای تولید همزمان عوامل نوای گفتار (الگوی فرکانس گام، دیرش، انرژی و درنگ) و نیز سنتزکننده «مدل هارمونیک + نویز» با دادگان تک واحدی از دو واجی ها، برای تولید گفتار استفاده شده بود، چگونگی به کارگیری یک مدل آمیختار عصبی- آماری برای تولید نوا با ایجاد امکان انتخاب واحد در بخش سنتز گفتار بررسی شده است. در این راستا، در مدل آمیختار توسعه یافته برای تولید نوا، شبکه عصبی بازگشتی نقش پارامتری ساختن عوامل نوا (البته با تغییراتی در ساختار، نسبت به ویرایش اول سیستم) را داشته و به دنبال آن درخت های تصمیم گیری نوایی شکل گرفته و توصیف توزیع مقادیر نوا نیز به وسیله مدل مخلوط گوسی انجام شده است. بدین ترتیب امکان انتخاب قطعات گفتاری بهینه در یک سیستم سنتز مبتنی بر انتخاب واحد های هجایی و اتصال قطعات مناسب فراهم آمد. در ارزیابی نهایی عملکرد سیستم نیز با به کارگیری ملاک های ارایه شده در استاندارد MOS, ITU-T P.۸۵ معادل ۳.۶ محاسبه شد.

کلیدواژه ها:

نوای گفتار ، الگوی گام ، دیرش ، شبکه عصبی بازگشتی ، درخت تصمیم گیری ، مدل مخلوط گوسی ، سنتز گفتار ، انتخاب قطعه گفتاری ، هجا