تحلیل تاثیر پارامترهای طراحی قطعه فمورال پروتز زانو بر معیارهای سنجش عملکرد آن

پروتز های زانو، به عنوان یکی از محصولات پزشکی برای عملکرد مطلوب در دراز مدت (عدم شل شدگی و جراحی مجدد)، هنوز نیازمند راهکارهای طراحی هستند. در مطالعه حاضر، طرح کسر عاملی کامل از طراحی آزمایشات، به همراه تحلیل المان محدود، استفاده شد تا اثر شکل داخلی قطعه فمورال پروتز زانو بر پایداری مکانیکی ایمپلنت و تنش های بیومکانیکی ایجاد شده در خود ایمپلنت، سیمان استخوانی و استخوان مجاور، بررسی شود. سپس از روش واسپاس، که یکی از روش های انتخاب چند شاخصه است، برای رتبه بندی طرح ها استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس، نشان داد که هندسه شکل داخلی قطعه فمورال بر عملکرد پروتز زانو اثر گذار است؛ به طوری که از میان عوامل در نظر گرفته شده، زاویه بین برش های پایینی و جلویی، زاویه بین برش های پایینی و پشتی و همچنین ضخامت سیمان استخوان، به عنوان تاثیر گذارترین عوامل شناسایی شدند. به علاوه  با تحلیل آماری، مدل ریاضی پیش بینی کننده مربوط به هر یک از معیارهای سنجش عملکرد نیز برآورد شدند. نتایج رتبه بندی و تحلیل حساسیت نشان داد، که طرح های برتر اغلب لایه ضخیم تری از سیمان دارند. این مطالعه همچنین نشان داد که هندسه فعلی قطعه فمورال، بهترین طرح نیست و اصلاح آن، می تواند عملکرد پروتز را در بلند مدت بهبود دهد.

کلیدواژه ها:

پروتز زانو ، سیمان استخوان ، هندسه داخلی ، طراحی آزمایشات ، تحلیل المان محدود