ارزیابی کیفیت آب و فرآیندهای هیدروژئوشیمیایی در مجاورت محل دفن زباله های شهری؛ مطالعه موردی: لندفیل محمد آباد قزوین- ایران

مطالعه حاضر با بررسی پارامترهای فیزیکی و شیمیایی آب، کیفیت آب زیرزمینی را در نزدیکی محل دفن زباله های جامد شهری محمدآباد واقع در قزوین، ایران ارزیابی می کند. پارامترهای فیزیکیوشیمیایی، یون های اصلی و فلزات سنگین آب، با به کارگیری شاخص هایی مانند شاخص کیفیت آب (WQI) مورد بررسی قرار گرفتند. در فصل مرطوب، غلظت کلرید (۳۳۹/۸ میلی گرم در لیتر)، سولفات (۳۶۵ میلی گرم در لیتر) و سدیم (۲۶۸/۷ میلی گرم در لیتر)، و همچنین هدایت الکتریکی (EC) با میانگین ۱۳۰۳۵ میکروسیمنس بر سانتی متر و کل جامدات محلول (TDS) با میانگین ۹۳۳۸/۱ میلی گرم در لیتر به طور قابل توجهی بالاتر از حد مجاز WHO و EPA بود. در فصل تر، غلظت برخی فلزات سنگین نظیر Pb و Ni به ترتیب با میانگین ۲۳/۷  میکروگرم بر لیتر و ۴۹/۳  میکروگرم برلیتر، فراتر از استانداردهای WHO بود. با این حال در فصل خشک، غلظت فلزات کاهش یافت، اما در چاه های پایشی میانگین غلظت فلزات سنگین به ترتیب Fe >Zn >Pb > Mn >As >Ni > Hg فراتر از حد مجاز WHO و EPA بود. نتایج WQI نشان داد که ۲۷/۵%  نمونه ها در فصل تر و ۸% نمونه ها در فصل خشک، کیفیت نامناسبی برای آشامیدن داشتند. کیفیت آب در ایستگاه های نزدیک به لندفیل در هر دو فصل در بدترین وضعیت قرار داشت. نتایج حاصل از نمودارهای پایپر و گیبس نشان می دهد که تیپ غالب آب در منطقه از نوع کلرو-سولفاته است و فرآیند تبخیر و تماس آب زیرزمینی با رسوبات تبخیری، نقش اصلی را در تعیین کیفیت آب ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

Groundwater ، Hydrochemistry ، Landfill ، Heavy Metals ، Water quality index. ، آب زیرزمینی ، هیدروشیمی ، لندفیل ، فلزات سنگین ، شاخص کیفیت آب.