فلسفه گفتمان از منظر فرا-دکارت: تقابل زبان، فرهنگ و ذات

این موضوع که چه عاملی باعث شکل گیری زبان می شود، غریزه یا محیط، در طی چند دهه اخیر بحث داغ بین محققان بوده که منجر به خلق دو دیدگاه فطری گرایی و تجربه گرایی شده است. در این مقاله به بررسی و تحلیل تاریخچه گفتمان از منظر نظریه «بازی پیچیده» و فرا-دکارت به عنوان رابطی بین زبان، فرهنگ (محیط اجتماعی و جامعه) و ذات (ژنتیک و غریزه) پرداخته شده است. این مقاله با تاکید بر اهمیت زبان به عنوان یک ابزار ارتباطی و فرهنگی، به بررسی چگونگی تاثیر آن بر هویت فردی و اجتماعی می پردازد. در این راستا، تحلیل های عمیق و انتقادی از نظریات سنتی و مدرن در زمینه زبان و فرهنگ ارائه می شود. همچنین به بررسی چالش ها و فرصت های موجود در ارتباطات انسانی در دنیای معاصر پرداختیم و به نقش زبان در شکل دهی تفکر و رفتار انسان ها بحث شده است. در این مقاله، زبان در بافت «بازی پیچیده» و در قالب «گفتمان» تعریف شده است، که تاکید بر سازندگی و غیرقابل پیش بینی بودن ارتباطات کلامی دارد. بنابراین، در این مقاله تمایز ذهن و بدن که در تفکر دکارت نهادینه شده بود مورد انتقاد قرار گرفته و تعاملات انسان در قالب بافتی پیچیده تر و گسترده تر، در قالب فرا-دکارت تعریف شده است. مقاله پیش رو به این سوال پاسخ می دهد که گفتمان از منظر «بازی پیچیده» بر چه اصولی مبتنی است و با چه معیاری می توان به بررسی صحیح آن پرداخت. در انتها، پس از تحلیل نظریه ها و عقاید فرا-دکارت در باب زبان، عوامل موثر در تعیین نظریه مناسب زبان مطرح و کاربرد آن در مطالعات گفتمان بیان شده است.

کلیدواژه ها:

اصول احتمال ، بازی های کلامی ، زبان و جامعه ، گفتمان ، فرا-دکارت ، نظریه بازی پیچیده