تاثیر بیماری سولکوس بر عمل کرد تارهای صوتی به روش محاسباتی بر هم کنش سیال و جامد

صحبت کردن انسان، فرآیند بسیار پیچیده­ای می­باشد که حاصل برهم کنش جریان هوا در طول حنجره و ساختار ارتعاشی تارهای صوتی است. سولکوس، یکی از بیماری های مرتبط با تارهای صوتی است که در این بیماری، لایه هایی از تارهای صوتی وجود نداشته و تارهای صوتی دارای شکاف هستند و درنتیجه اختلالاتی در تولید صوت ایجاد می شود. در این مقاله برای اولین بار، بیماری سولکوس به صورت عددی مورد مطالعه قرار گرفته و تاثیرات بیماری بر ارتعاشات تارهای صوتی ارزیابی شده است. مدل ایده آلی از تارهای صوتی سالم و مبتلا به سولکوس به صورت دو بعدی تعریف شده است و مدل المان محدود از تارهای صوتی و راه های هوایی به طور کامل جفت شده با نرم افزار ال اس داینا حل شده است. مدل محاسباتی ارائه شده در دامنه ی سیال از ابزار دینامیک سیالات محاسباتی، فرمول بندی لاگرانژی-اویلری دلخواه و معادلات تراکم ناپذیر پیوستگی و ناویر-استوکس و در  دامنه ی جامد از مدل سه لایه ی الاستیک خطی استفاده شده است. نوسانات خود تحریک برای تارهای صوتی بیمار درجه ی دو، ارائه شده و با مدل سالم مقایسه شده است. پاسخ ها به صورت کمی وکیفی مطالعه شده و مدل سالم با نتایچ عددی و تجربی گذشته مقایسه شده است. تاثیرات بیماری بر پارامترهای جریان و فرکانس ارتعاشی تارهای صوتی، مطالعه شده است. تجزیه وتحلیل­های انجام شده نشان داد که وجود شکاف در تارهای صوتی بیمار، باعث می­شود فرکانس ارتعاشی تارهای صوتی کاهش یافته و عرض شکاف حنجره و دبی عبوری بیشینه و میانگین از دهانه ی حنجره، افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

تارهای صوتی ، نوسانات خود تحریک ، بیماری سولکوس