بررسی تاثیر جو انگیزشی کلاس درس بر انگیزش پیشرفت وامید به تحصیل دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر جو انگیزشی کلاس درس بر انگیزش پیشرفت و امید به تحصیل دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر ایلام انجام شد این تحقیق از نوع توصیفی–همبستگی است و به دنبال تبیین میزان تاثیر و رابطه میان مولفه های محیط انگیزشی کلاس با شاخص های انگیزشی و هیجانی دانش آموزان می باشد جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه چهارم تا ششم ابتدایی مدارس دولتی شهر ایلام در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از میان آنان ۱۸۰ نفر (۹۰ دختر و ۹۰ پسر) با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه جو انگیزشی کلاس درس (CES)، پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس (HMPS) و مقیاس امید به تحصیل اسنایدر (SHS) بود روایی صوری و محتوایی ابزارها به تایید متخصصان علوم تربیتی و روان شناسی رسید و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۸۹، ۰.۸۶ و ۰.۸۳ محاسبه شد برای تحلیل داده ها از شاخص های آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی شامل آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده گردید یافته های پژوهش نشان داد بین جو انگیزشی کلاس درس و انگیزش پیشرفت رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۶۱, p<۰.۰۱) همچنین بین جو انگیزشی کلاس درس و امید به تحصیل نیز رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد (r=۰.۵۷, p<۰.۰۱) نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد جو انگیزشی کلاس درس توانسته است ۳۷ درصد از تغییرات انگیزش پیشرفت و ۳۳ درصد از تغییرات امید به تحصیل را تبیین کند که از نظر آماری در سطح اطمینان ۹۹ درصد معنادار است این یافته ها نشان می دهد هرچه دانش آموزان محیط کلاس خود را حمایتگرتر، مشارکتی تر و عادلانه تر ادراک کنند تمایل بیشتری به تلاش، پیشرفت و تداوم تحصیل خواهند داشت به عبارت دیگر، جو انگیزشی مثبت در کلاس سبب می شود دانش آموزان نسبت به توانایی های خود احساس شایستگی و کفایت بیشتری کرده و به آینده تحصیلی خود امیدوارتر شوند.

کلیدواژه ها:

جو انگیزشی کلاس درس ، انگیزش پیشرفت ، امید به تحصیل