اثربخشی برنامه های آموزش اجتماعی بر مهارت های ارتباطی، خودتنظیمی، رفتارهای انضباطی و احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه های آموزش اجتماعی بر بهبود مهارت های ارتباطی، خودتنظیمی، رفتارهای انضباطی و احساس تعلق به مدرسه در میان دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر قم بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان این مقطع در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۳۰ نفر به صورت هدفمند (۱۵ نفر گروه آزمایش، ۱۵ نفر گروه کنترل) انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه مهارت های ارتباطی بارتون، پرسش نامه تنظیم هیجان گروس و جون، پرسش نامه خودانضباطی تحصیلی فاتح، و پرسش نامه احساس تعلق به مدرسه بری، بتی و وات بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در نرم افزار SPSS-۲۶ مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که برنامه آموزش اجتماعی به طور معناداری موجب بهبود مهارت های ارتباطی، تنظیم هیجان، خودانضباطی تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. بنابراین، استفاده از آموزش اجتماعی می تواند به عنوان راهبردی موثر در ارتقاء مهارت های اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان توصیه شود.

کلیدواژه ها:

برنامه های آموزش اجتماعی ، مهارت های ارتباطی ، خودتنظیمی ، رفتارهای انضباطی ، احساس تعلق