بررسی تاثیر سرزندگی روانی معلم بر انگیزش پیشرفت و سازگاری تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سرزندگی روانی معلمان بر انگیزش پیشرفت و سازگاری تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان آبدانان در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ انجام شد این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بوده و با استفاده از روش تحلیل رگرسیون و همبستگی پیرسون به بررسی روابط بین متغیرها پرداخته است جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی این شهرستان بود که از میان آنان ۱۸۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند برای گردآوری داده ها از سه ابزار شامل پرسشنامه سرزندگی روانی فردریک و رایان (۲۰۰۰) ویژه معلمان، پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس (۱۹۷۰) و پرسشنامه سازگاری تحصیلی سینها و سینگ (۱۹۹۳) ویژه دانش آموزان استفاده شد داده های گردآوری شده پس از کدگذاری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمون های آماری توصیفی و استنباطی مورد تحلیل قرار گرفت نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد بین سرزندگی روانی معلمان و انگیزش پیشرفت دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۵۹, p<۰.۰۱) همچنین بین سرزندگی روانی معلمان و سازگاری تحصیلی دانش آموزان نیز رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد (r=۰.۵۵, p<۰.۰۱) نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نیز نشان داد سرزندگی روانی معلمان به طور معناداری قادر به پیش بینی انگیزش پیشرفت و سازگاری تحصیلی دانش آموزان است به گونه ای که ۳۵ درصد از واریانس انگیزش پیشرفت و ۳۰ درصد از واریانس سازگاری تحصیلی توسط متغیر سرزندگی روانی معلمان تبیین می شود این یافته ها بیانگر آن است که معلمانی که از انرژی روانی، نشاط و احساس رضایت بالاتری برخوردارند محیطی مثبت، صمیمی و انگیزشی در کلاس درس ایجاد می کنند که در نتیجه آن دانش آموزان از انگیزش درونی بالاتری برای تلاش و یادگیری برخوردار شده و توانایی بیشتری در سازگاری با موقعیت های تحصیلی از خود نشان می دهند

کلیدواژه ها:

سرزندگی روانی معلم ، انگیزش پیشرفت ، سازگاری تحصیلی