بررسی نابرابری های دانشجویان پرستاری در دسترسی به منابع، فناوری و فرصت های یادگیری شخصی شده

هدف از این پژوهش، بررسی نظام مند نابرابری های دانشجویان در دسترسی به منابع، فناوری و فرصت های یادگیری شخصی سازی شده مبتنی بر هوش مصنوعی بود. روش پژوهش، مرور نظام مند (Systematic Review) با رویکرد ترکیب موضوعی (Thematic Synthesis) بود. در مجموع ۳۸۷ مدرک از پایگاه های داخلی (ISC، SID، سیویلیکا، نورمگز، مگ ایران) و بین المللی (Google Scholar، Scopus، Web of Science، ERIC، ScienceDirect، SpringerLink) در بازه ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۴ خورشیدی (۲۰۱۶–۲۰۲۵ میلادی) جستجو و پس از غربالگری دقیق، ۳۲ مطالعه (۱۹ انگلیسی و ۱۳ فارسی) وارد تحلیل نهایی شدند. یافته ها در قالب هشت درون مایه اصلی نشان داد که شکاف دیجیتال چندلایه (دستگاه، اینترنت، سواد دیجیتال، سواد هوش مصنوعی)، نابرابری اقتصادی (قوی ترین پیش بینی کننده)، شکاف جغرافیایی شدید مرکز–حاشیه، چالش های حقوقی–اخلاقی، آمادگی پایین استادان و ماندگاری پارادایم آموزش محوری، مهم ترین موانع بهره مندی عادلانه دانشجویان ایرانی از آموزش نسل پنجم و یادگیری شخصی سازی شده هستند. با این حال، پتانسیل عظیم رایانش ابری، ابزارهای بومی هوش مصنوعی و نیروی انسانی جوان کشور، فرصت تاریخی بی نظیری برای تبدیل هوش مصنوعی از عامل تشدید نابرابری به بزرگ ترین ابزار جبران نابرابری آموزشی فراهم کرده است. در پایان، پیشنهادات سیاستی (سند ملی عدالت دیجیتال، قانون حکمرانی هوش مصنوعی در آموزش)، اجرایی (پلتفرم ملی آموزش هوشمند، طرح یک میلیون لپ تاپ عدالت آموزشی، طرح استاد هوشمند) و پژوهشی ارائه شد تا ایران در کمتر از یک دهه به پیشرو جهانی در «آموزش عادلانه هوشمند» تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

نابرابری آموزشی ، شکاف دیجیتال ، هوش مصنوعی در آموزش عالی ، یادگیری شخصی سازی شده ، عدالت آموزشی ، آموزش نسل پنجم ، دانشگاه نسل ۵ ، رایانش ابری آموزشی