کارکرد کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها و کنوانسیون ۱۹۸۸ رم در مقابله با تروریسم دریایی

کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها و کنوانسیون ۱۹۸۸ رم هر دو ابزارهای حقوقی مهمی برای مقابله با تروریسم دریایی و تخلفاتی هستند که در دریاها انجام می شوند .کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها چارچوب قانونی جهانی برای استفاده و مدیریت منابع دریایی و هم چنین حفاظت از محیط زیست دریایی ایجاد کرده است هم چنین این کنوانسیون دارای برخی از نکات کلیدی در زمینه تروریسم دریایی است که شامل تعریف مناطق دریایی ،کنوانسیون مشخص می کند که دریاها به چه مناطقی تقسیم بندی می شوند مانندآب های سرزمینی ، منطقه انحصاری اقتصادی و غیره و حاکمیت کشورها را در این مناطق تعیین می کند . این موضوع در کنترل فعالیت های غیر قانونی مانندتروریسم موثر است . هم چنین شامل تعهدات کشورهای ساحلی کشورها ملزم به حفاظت از آب های خود و جلوگیری از فعالیت های غیر قانونی از جمله تروریسم هستند ودرنهایت همکاری بین المللی کنوانسیون به کشورهای عضو انگیزه می دهد تا در زمینه امنیت دریایی همکاری کنند است . کنوانسیون ۱۹۸۸ رم نیز به طور خاص به موضوع تروریسم دریایی می پردازد و سازو کارهای قانونی برای مقابله با این نوع از اقدامات تروریستی ارائه می دهدکه عبارت اند ازتعریف و مجازات ،این کنوانسیون اقداماتی را که در زمره تروریسم دریایی قرار می گیرند ، تعریف می کند و مجازات هایی برای آن ها تعیین می نماید و تعهدات بازداشت و پیگرد،کشورهای عضو متعهد به بازداشت و پیگرد افرادی هستند که متهم به اقدامات تروریستی در دریاها هستند و در نهایت همکاری و تبادل اطلاعات کنوانسیون ایجاد سازوکارهایی برای همکاری و تبادل اطلاعات بین کشور های مختلف در مورد تهدیدات تروریستی دریایی را تسهیل می کند است . این دو کنوانسیون به شکل قابل توجهی در چارچوب حقوق بین الملل برای مقابله با تروریسم دریایی اهمیت دارند .کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها به عنوان یک چارچوب کلی برای مدیریت دریاها و جلوگیری از تخلفات ، و کنوانسیون ۱۹۸۸ رم به عنوان ابزاری تخصصی برای مقابله با تروریسم دریایی ، به کشورها کمک می کند تا امنیت دریایی را تامین کنند و از منافع خود در دریاها حفاظت نمایند . دو تهدید ((تروریسم دریایی)) و ((دزدی دریایی)) شدیدترین آثار ممکن را بر امنیت دریاها و حقوق ذاتی شهروندان گذاشته و گاه تا مرز بحران نیز پیش رفته اند. دولتها و جامعه جهانی از اهمیت این دو پدیده شوم غافل نبوده و سعی در مقابله با آن دو را داشته اند. از دهه ۹۰ میلادی تا کنون، کنوانسیون های مهمی در میان دولت ها تدوین شد که ضمن شناسایی هریک از این دو معضل، صلاحیت قضایی دولت ها را برای محاکمه خاطیان این جرائم به رسمیت شناختند. در این میان، سازمان های بین المللی و منطقه ای نیز، از پای ننشسته و اقدمات مفیدی را در مقابله با این دو پدیده انجام دادند. اقداماتی که توانست تا حد زیادی از وقوع این دو پدیده جلوگیری کند. مقاله نتیجه می گیرد که برای مبارزه موثر با تروریسم دریایی ضرورت دارد که این کنوانسیون ها برای اهدافی هم چون اتخاذ اقدامات پیش گیرانه ، تعقیب و مجازات مرتکبین ، و رفع تعارضات احتمالی با قواعد حقوق بین الملل دریاها تقویت شوند.

کلیدواژه ها:

تروریسم دریایی ، امنیت دریایی ، سازمان بین المللی دریایی ، کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها ، کنوانسیون ۱۹۸۸ رم