جستاری بر دستور موقت در داوری ایران با رویکردی بر جوامع بین الملل

من باب ((دستور موقت)) در قانون نمونه آنسیترال ((اصلاحی ))۲۰۰۶، قواعد داوری آنسیترال (( اصلاحی ۲۰۱۰))، در قانون داوری تجاری بین المللی ۱۳۷۶ ایران آمده که قانون آیین دادرسی مدنی در این باره مسکوت بوده و میان دکترین حقوقی و قضات، اختلاف نظرسلیقه ای وجود دارد. اختلافاتی که مطرح می شود؛ همانند آثار دستور موقت در ارتباط با طرفین ، مرجع داوری و دادگاه ؛ اجرا و ضمانت آن ؛ تفاوت ((دستور موقت)) با نهادهای دیگر ؛ برخی از این مسائل در قواعد داوری آنسیترال و قوانین ملی بازتاب داشته و دکترین حقوقی نیز در این مورد بحث داشته اند . قانون نمونه آنسیترال ، مرجع پیش دستور را پیش بینی کرده است . اهم موضوع ارتباط با دستور موقت ، جستار راجه به آن به عنوان اقدام داور و اجرای آن درگستره بین المللی و داخلی است . شناخت اصلی و تبعی آن از دیگر مسائل قابل توجه بوده که با توجه به قواعد عمومی ((دستور موقت)) و نیز با نگرش واقعبینانه به اهداف آن ؛ امکان اجرا و شناسایی ((دستور موقت)) وجود خواهد داشت هرچند که پاره ای از ضمانت های اجرا مستقیم و غیرمستقیم همچون مراجعه به دادگاه برای دستور موقت وجود دارد . موضوع این پژوهش ضمن اشاره به برخی از ویژگی های دستور موقت ، بحث در منظر شناسایی و اجرای این دستورات را در پی خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

داوری ، دستور موقت ، پیش دستور ، شناسایی ، اجرا