بررسی تهدیدات فرهنگی- سیاسی سند توسعه ۲۰۳۰ بر جمهوری اسلامی ایران از منظر قواعد نفی سبیل و نفی غرر

سند توسعه ۲۰۳۰ با اهداف توسعه پایدار، تلاش می کند تا استانداردهای جهانی را در حوزه هایی مانند آموزش، برابری جنسیتی، سلامت و محیط زیست در کشورها پیاده سازی کند. اجرای چنین سندی در ج.ا.ایران که بر اساس مبانی سیاسی و فقهی اسلامی استوار است، با چالش های جدی مواجه خواهد کرد که بررسی این موضوع از اهمیت و ضرورت بالایی برخودار است. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر بررسی تهدیدات حقوقی- سیاسی سند توسعه ۲۰۲۳ بر جمهوری اسلامی ایران است. سوال اصلی پژوهش عبارت است از: «مهمترین تهدیدات سند توسعه ۲۰۳۰ بر ج.ا.ایران از چه منظری قابل بررسی است؟» فرضیه پژوهش تاکیدی بر این موضوع است که به نظر می رسد سند مذکور از منظر قواعد نفی سبیل و نفی غرر تهدیدات بالقوه ای برای جمهوری اسلامی ایران به همراه داشته باشد. یافتههای پژوهش با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و استفاده از اسناد و منابع کتابخانه ای نشان داد مفاد سند ۲۰۳۰ در مواردی مانند برابری جنسیتی و آموزش جامع جنسی، با ارزش های اسلامی و فرهنگی ایران در تضاد است. از منظر فرهنگی این سند با تاکید بر مفاهیمی مانند آزادی جنسی و یکسان سازی فرهنگی، می تواند هویت دینی و فرهنگی جامعه اسلامی را تضعیف کند. از منظر سیاسی نیز، سند ۲۰۳۰ با اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، مانند ممنوعیت سلطه پذیری خارجی (اصل ۱۵۳)، استقلال در سیاست خارجی (اصل ۱۵۲) و لزوم تطابق قوانین با موازین اسلامی (اصل ۴)، مغایرت دارد. نتایج پژوهش بیانگر این موضوع است که شرط عدم مغایرت با «روح کلی سند»، اجرای این حق را برای کشورهایی مانند ایران دشوار می سازد، لذا اجرای سند ۲۰۳۰ در ایران نیازمند بررسی دقیق و تطبیق با اصول اسلامی و قانون اساسی کشور است تا استقلال فرهنگی و آموزشی ایران حفظ شود و از نفوذ ارزش های سکولار و جهانی شده جلوگیری گردد.

کلیدواژه ها:

جمهوری اسلامی ایران ، تهدیدات فرهنگی ، سلطه پذیری ، سند ۲۰۳۰ ، قاعده نفی سبیل ، قاعده نفی غرر