مدل استقرار رمزارز ملی در ایران : رهیافت نظریه داده بنیاد چندوجهی

هدف این پژوهش، طراحی مدل استقرار رمز ارز ملی در ایران با بهره گیری از رهیافت داده بنیاد است. پژوهش حاضر از نوع اکتشافی–توسعه ای بوده و تلاش دارد از طریق نظریه داده بنیاد، مولفه های موثر بر استقرار رمز ارز ملی را شناسایی و تبیین کند. در این راستا، ابتدا با انجام مصاحبه های عمیق با ۱۴ نفر از خبرگان فعال در حوزه رمز ارز که دارای تجربه مستقیم در این زمینه بودند، داده های اولیه گردآوری شد. سپس مولفه های استخراج شده طی فرآیند کدگذاری تحلیل گردید و به منظور افزایش اعتبار، از روش دلفی کلاسیک برای تایید این مولفه ها توسط خبرگان مستقل استفاده شد. در نهایت، با بهره گیری از پرسشنامه محقق ساخته و تحلیل داده های جامعه هدف، مدل پارادایمی پژوهش تدوین شد. یافته ها نشان می دهد شرایط علی استقرار رمز ارز ملی شامل مولفه هایی نظیر تمرکززدایی، امنیت بالاتر نسبت به انواع پول رایج، شفافیت در معاملات، افزایش سرعت و سهولت مبادلات، قابلیت حمل ونقل آسان و ماندگاری بیشتر است. مقوله محوری پژوهش نیز رمز ارز ملی، فناوری زنجیره بلوکی و قراردادهای هوشمند را دربر می گیرد. راهبردها و اقدامات پیشنهادی برای استقرار موفق رمز ارز ملی شامل توسعه زیرساخت های سخت افزاری، نرم افزاری، قانونی و فرهنگی–اجتماعی است. پیامدهای این استقرار، حذف واسطه های مالی، افزایش شفافیت و امنیت دارایی ها، کنترل تورم، کاهش هزینه های مالی، تسهیل مبادلات بین المللی به ویژه در شرایط تحریم و همچنین اثرات زیست محیطی را شامل می شود. نتایج پژوهش بیانگر اهمیت استقرار رمز ارز ملی در سطح کلان اقتصادی است، هرچند مصرف بالای انرژی و پیامدهای زیست محیطی به عنوان مهم ترین چالش آن مطرح می شود.

کلیدواژه ها:

فناوری زنجیره بلوکی ، بلاک چین ، دارایی دیجیتال ، ارز مجازی ، رمزارز دیجیتال ، رمزارز ملی ، قراردادهای هوشمند