بررسی سیستمی موانع پذیرش بیمه سایبری توسط کسب و کارها با رویکرد دلفی دیمتل

با وجود شدت و گسترش تهدیدات سایبری، پذیرش بیمه سایبری در ایران کند است. این پژوهش با رویکردی سیستمی، به شناسایی موانع پذیرش و ترسیم روابط علی میان آن ها می پردازد. مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، ترکیبی (کیفی-کمی) است. ابتدا با مرور نظام مند ادبیات، ۱۵ مانع بالقوه استخراج شد؛ سپس در روش دلفی فهرست موانع توسط خبرگان به ۱۰ مانع کلیدی تقلیل یافت. در بخش کمی، با استفاده از دیمتل و قضاوت های زوجی خبرگان، شاخص های محاسبه و شبکه علی-معلولی ترسیم گردید. یافته ها نشان می دهد کفایت و کیفیت داده های رخداد/خسارت هسته اصلی شبکه موانع است و به شدت از عوامل بالادستی مثل سطح مشارکت نهادی و حاکمیتی، ظرفیت بازار اتکایی، شفافیت حدود پوشش (به ویژه در مورد جنگ) و ناهماهنگی های مقرراتی و استانداردی تاثیر می پذیرد. در این میان، دو مانع بومی ریسک ادراک شده افشای اطلاعات و قیود تحریمی بر دسترسی فنی و اتکایی چهره خاص بازار ایران را شکل داده و موانع رفتاری و عملیاتی در سطح کسب وکارها و بیمه گران را تشدید می کنند. بر اساس نقشه علی–بازخوردی، پژوهش بسته ای سیاستی با سه محور «داده و شفافیت کنترل شده»، «هم راستاسازی مقررات و استانداردها» و «تقویت ظرفیت مالی و اتکایی» همراه با بازطراحی پوشش ها، هم ترازی با کنترل های دفاعی و بهبود خدمات پسارخداد برای افزایش اعتماد و پذیرش بیمه سایبری پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

بیمه سایبری ، رویکرد سیستمی ، دیمتل ، روش دلفی