بررسی چگونگی فرآیند تربیت آموزشی و اجتماعی دانش آموزان در مدارس

تعلیم و تربیت یکی از مسائل مهم جوامع بشری است که همواره مورد توجه اندیشمندان و متفکران قرار گرفته وهریک از نظام های تعلیم و تربیتی اهداف خاصی را مدنظر دارند و همه فعالیت های خود را برای تحقق آنها مصروف می دارند. هدف اساسی و غایی تربیت، الهی شدن آدمی است. برای رسیدن به این هدف ، استعدادهای عالی کودک که در خلقت او قرار داده شده است باید رشد کند و فعلیت یابد. در اسلام و منابع اسلامی به تعلیم و تربیت به معنای عام آن از همان ابتدای ظهور این دین مقدس الهی اهمیت فوق العاده ای داده شده وانسان موضوع تعلیم وتربیت و یکی از اساسی ترین موضوعات مطالعاتی تعلیم و تربیت محسوب می شود. چرا که تعلیم و تربیت را «فراهم آوردن زمینه برای پرورش دادن و به فعلیت رساندن تمام استعدادهایی می داند که خداوند بالقوه در نهاد کودک به ودیعت نهاده است. در منابع اسلامی به این نکته مهم تذکر داده شد که زمام تعلیم و تربیت کودک باید به دست کسی باشد که از رمز و راز او و زوایای آشکار و پنهان و ابعاد مختلف وجودی اش، حتی از خود آدمی آگاه تر است. کسی که گل وجودش را سرشته، خمیر مایه فطرتش را به دست خویش آفریده باشد،در آن از روح خود دمیده،عقل، عاطفه، وجدان و معنویت خواهی را در ذاتش نهاده و همیشه با او می باشد. بر این اساس این نوشتار سعی بر آن دارد به بررسی چگونگی فرآیند تربیت آموزشی و اجتماعی دانش آموزان در مدارس بپردازد.

کلیدواژه ها:

تعلیم و تربیت ، مدارس ، دانش آموزان