بررسی نقش حمایت های عاطفی در یادگیری دانش آموزان آسیب دیده از جنگ
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 90
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RRCONF01_9926
تاریخ نمایه سازی: 19 اسفند 1404
چکیده مقاله:
جنگ یکی از مخرب ترین پدیده های اجتماعی است که آثار عمیق و ماندگاری بر ساختارهای روانی، اجتماعی و آموزشی کودکان و نوجوانان برجای می گذارد. دانش آموزانی که تجربه مستقیم یا غیرمستقیم جنگ را پشت سر گذاشته اند، اغلب با مجموعه ای از آسیب های روانی مانند اضطراب، افسردگی، ترس های مزمن، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و کاهش احساس امنیت مواجه می شوند. این آسیب ها می تواند تمرکز، انگیزه تحصیلی و توانایی یادگیری آنان را به طور جدی تحت تاثیر قرار دهد. در چنین شرایطی، مدرسه و محیط های آموزشی می توانند نقش بسیار مهمی در بازسازی روانی و تقویت توان یادگیری این دانش آموزان ایفا کنند. یکی از مهم ترین عوامل در این مسیر، حمایت های عاطفی از سوی معلمان، همسالان، خانواده و نظام آموزشی است.حمایت عاطفی به مجموعه رفتارها، نگرش ها و تعاملاتی گفته می شود که احساس امنیت، پذیرش، همدلی و ارزشمندی را در فرد تقویت می کند. برای دانش آموزان آسیب دیده از جنگ، چنین حمایتی می تواند به کاهش اضطراب، بازسازی اعتماد به محیط آموزشی و افزایش مشارکت در فرایند یادگیری کمک کند. پژوهش های مختلف نشان می دهد که وقتی معلمان رابطه ای گرم، حمایتگر و مبتنی بر همدلی با دانش آموزان برقرار می کنند، احتمال بازگشت تدریجی آنان به مسیر طبیعی یادگیری افزایش می یابد.این مقاله با رویکردی تحلیلی و مروری به بررسی نقش حمایت های عاطفی در بهبود یادگیری دانش آموزان آسیب دیده از جنگ می پردازد. در این پژوهش تلاش شده است ابعاد مختلف حمایت عاطفی در محیط مدرسه، نقش معلمان در ایجاد فضای روانی امن، تاثیر تعاملات مثبت همسالان و همچنین نقش خانواده در بازسازی انگیزه تحصیلی مورد بررسی قرار گیرد. نتایج تحلیل منابع علمی نشان می دهد که حمایت های عاطفی نه تنها به بهبود سلامت روان دانش آموزان کمک می کند بلکه زمینه را برای افزایش تمرکز، تقویت اعتماد به نفس، بهبود عملکرد تحصیلی و مشارکت فعال در کلاس فراهم می سازد.در مجموع می توان گفت که توجه به ابعاد عاطفی آموزش در شرایط پس از بحران، به ویژه برای دانش آموزان آسیب دیده از جنگ، یکی از الزامات اساسی نظام های آموزشی است. طراحی برنامه های حمایتی، آموزش معلمان برای تعامل عاطفی موثر و تقویت همکاری میان مدرسه و خانواده می تواند نقش تعیین کننده ای در بازگشت این دانش آموزان به مسیر رشد آموزشی و اجتماعی ایفا کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم اسلام پور
فرهنگی آموزش و پرورش اهواز