پیش بینی طلاق عاطفی بر اساس تمایز یافتگی خویشتن در دانشجویان متاهل دانشگاه آزاد شهر قدس

هدف از این پژوهش پیش بینی طلاق عاطفی بر اساس تمایز یافتگی خویشتن بود. روش این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان متاهل دانشگاه آزاد شهر قدس در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. در پژوهش حاضر از طریق نمونه گیری تصادفی ساده و حجم نمونه با استفاده از فرمول گرین ۱۶۴ نفر انتخاب شد. جهت جمع آوری داده ها از مقیاس طلاق عاطفی گاتمن (۲۰۰۸) و سیاهه تمایز یافتگی خود اسکورون و فریدلندر (۱۹۸۸) استفاده شد. جهت تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (تحلیل مسیر، همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون) بهره گرفته شد. نتایج حاصل نشان داد بین طلاق عاطفی و تمایز یافتگی خویشتن رابطه وجود دارد (۰۱/۰P<).

کلیدواژه ها:

طلاق عاطفی ، تمایز یافتگی خویشتن ، تاهل