تحلیل تطبیقی نظام تربیت معلم در ایران و کشورهای پیشرو

تربیت معلم به عنوان یکی از ارکان کلیدی نظام آموزشی، نقش تعیین کننده ای در کیفیت یادگیری دانش آموزان و توسعه نظام آموزشی دارد. هدف این پژوهش، تحلیل تطبیقی نظام تربیت معلم در ایران و کشورهای پیشرو با تمرکز بر شناسایی نقاط قوت، ضعف و ارائه راهکارهای ارتقای کیفیت آموزش معلمان است. پژوهش حاضر از نوع تحلیل تطبیقی کیفی–توصیفی بوده و داده ها از طریق مطالعه اسناد، مقالات علمی، گزارش های رسمی و منابع پژوهشی گردآوری شده است.یافته ها نشان می دهند که نظام تربیت معلم ایران با چالش هایی نظیر تمرکز بیش از حد بر آموزش نظری، محدودیت آموزش عملی و کارورزی، ناکافی بودن توسعه حرفه ای مستمر، ضعف در بهره گیری از فناوری های نوین و تعامل محدود دانشگاه و مدرسه مواجه است. در مقابل، کشورهای پیشرو مانند فنلاند، ژاپن و کانادا، نظام تربیت معلم خود را بر اساس کارورزی طولانی مدت، آموزش مبتنی بر عمل، پژوهش محوری، توسعه حرفه ای مستمر و بهره گیری از فناوری و نوآوری طراحی کرده اند. مقایسه تطبیقی نشان می دهد که بهره گیری از تجارب موفق بین المللی می تواند زمینه ساز ارتقای مهارت های حرفه ای و عملی معلمان ایران، افزایش کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری و بهبود عملکرد کل نظام آموزشی شود.نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که اصلاح نظام تربیت معلم ایران مستلزم بازنگری در محتوای آموزشی، افزایش آموزش عملی، تقویت توسعه حرفه ای مستمر، بهره گیری از فناوری و نوآوری، و ارتقای تعامل دانشگاه و مدرسه است و تحلیل تطبیقی، ابزاری کاربردی برای طراحی راهکارهای بومی و ارتقای کیفیت آموزش و پرورش کشور محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

تربیت معلم ، تحلیل تطبیقی ، توسعه حرفه ای ، آموزش عملی ، نوآوری و فناوری ، کیفیت یاددهی–یادگیری