رابطه اعتماد به نفس و هویت جمعی در بزرگسالی

اعتماد به نفس و هویت جمعی از مهمترین عوامل روانشناختی در شکلگیری شخصیت و کیفیت زندگی بزرگسالان محسوب میشوند. اعتماد به نفس به معنای باور فرد به تواناییها و ارزشهای شخصی است، در حالی که هویت جمعی به احساس تعلق و پیوند فرد با گروههای اجتماعی اشاره دارد. مطالعات نشان میدهند که این دو مولفه رابطهای متقابل دارند؛ اعتماد به نفس بالا موجب مشارکت فعالتر در گروهها میشود و هویت جمعی قوی نیز به تقویت خودپنداره و عزت نفس فرد کمک میکند. این مقاله مروری با هدف بررسی ادبیات پژوهش، چالشها و روشهای نوین تقویت این دو مولفه در بزرگسالی تدوین شده است.

کلیدواژه ها:

اعتماد به نفس ، هویت جمعی ، بزرگسالی ، سلامت روان ، روابط اجتماعی ، انسجام اجتماعی