تاثیر فضای آموزشی بر تمرکز و یادگیری بالقوه دانش آموزان

مدارس در عصر جدید در میانه تحولی عمیق و چندلایه قرار گرفته اند؛ تحولی که تنها به ورود فناوری های نو محدود نمی شود، بلکه ماهیت یادگیری، نقش معلم، انتظارات خانواده ها و ویژگی های نسل دانش آموزان را به طور هم زمان دگرگون کرده است. مدرسه امروز دیگر نمی تواند صرفا محل انتقال محفوظات باشد، زیرا دانش آموزان در جهانی زندگی می کنند که دسترسی به اطلاعات بسیار سریع تر و گسترده تر از گذشته شده است. در چنین شرایطی، ماموریت اصلی مدارس به تدریج از «آموزش دانستن» به «آموزش اندیشیدن، زیستن و سازگار شدن» تغییر یافته است.یکی از برجسته ترین ویژگی های مدارس در عصر جدید، مواجهه با نسلی از یادگیرندگان است که از نظر شناختی و هیجانی با نسل های پیشین تفاوت دارد. دانش آموزان امروز در محیطی رشد می کنند که مملو از محرک های دیجیتال، سرعت بالا، ارتباطات گسترده و در عین حال فشارهای روانی نوظهور است. این وضعیت باعث شده دامنه توجه کوتاه تر، حساسیت هیجانی بیشتر و نیاز به تعامل معنادار در آنان پررنگ تر شود. بنابراین روش های سنتی مبتنی بر سخنرانی یک سویه و انضباط صرف، کارایی گذشته را از دست داده اند.از سوی دیگر، مدارس با افزایش چالش های روانی اجتماعی نیز روبه رو هستند. گزارش های میدانی در بسیاری از نظام های آموزشی نشان می دهد که اضطراب تحصیلی، احساس تنهایی، فرسودگی هیجانی و تعارض های رفتاری در میان دانش آموزان روندی رو به افزایش دارد. این واقعیت، نقش مدرسه را از یک نهاد صرفا آموزشی به نهادی تربیتی حمایتی گسترش داده است. امروزه انتظار می رود مدرسه نه تنها دانش، بلکه سلامت روان، مهارت های زندگی، تاب آوری و هویت اجتماعی دانش آموز را نیز پرورش دهد.