بررسی مقایسه اثربخشی نمونه های عسل کوهی و گشنیز استان ایلام بر بهبود زخم پوست

سابقه و هدف: این مطالعه با هدف مقایسه اثربخشی عسل کوهی و عسل گشنیز استان ایلام بر ترمیم زخم پوستی انجام شد. مواد و روش ها: ۳۰سر موش به صورت تصادفی در سه گروه ۱۰ تایی شامل کنترل، درمان با عسل کوهی و درمان با عسل گشنیز تقسیم شدند. پس از ایجاد زخم استاندارد در پهلوی چپ موش ها، نمونه های درمانی یک روز در میان بر سطح زخم قرار گرفتند. در گروه کنترل زخم با نرمال سالین ۹/۰ درصد شست وشو داده شد. برای ارزیابی هیستولوژیک، نمونه برداری از بافت زخم و پوست سالم در مراحل التهاب، تکثیر، تجدید ساختار و بسته شدن زخم انجام و با روش هماتوکسیلین–ائوزین رنگ آمیزی شد. یافته ها: در گروه درمان با عسل کوهی، اندازه زخم در فازهای التهاب، تکثیر، تجدید ساختار و بسته شدن به ترتیب ۴۸/۱۷، ۰۹/۱۲، ۳۸/۵ و در نهایت صفر میلی متر بود که روند بهبود کامل را نشان داد. در فاز پایان ترمیم، رشد باکتری های استافیلوکوکوس و اشرشیاکلی مشاهده نشد و خاصیت ضدباکتریایی عسل تایید گردید. بررسی هیستولوژیک حاکی از بازسازی قابل توجه سلولی و رویش مجدد مو در ناحیه آسیب دیده بود. نتیجه گیری: کاربرد موضعی عسل کوهی به صورت یک روز در میان بر سطح زخم، موجب تسریع فرآیند ترمیم، کاهش مدت فازهای التهابی و بهبود ساختار پوستی شد. بنابراین، عسل کوهی نسبت به عسل گشنیز در بهبود زخم های پوستی اثربخشی بیشتری دارد و می تواند به عنوان گزینه ای طبیعی در ترمیم زخم ها مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Honey ، Skin ، Wound ، Healing. ، عسل ، پوست ، زخم ، التیام.