نقش سلامت روان معلم در کیفیت آموزش و یادگیری دانش آموزان (مرور پژوهش ها و مدل های روان شناختی موثر بر عملکرد آموزشی)

سلامت روان معلمان یکی از عوامل بنیادین در کیفیت فرآیند آموزش و یادگیری در نظام های آموزشی به شمار می رود. معلمان به عنوان عناصر کلیدی در محیط های آموزشی نقش مهمی در ایجاد انگیزش، مدیریت کلاس درس، و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش سلامت روان معلمان در کیفیت آموزش و یادگیری دانش آموزان با تکیه بر مرور پژوهش های پیشین و مدل های روان شناختی موثر بر عملکرد آموزشی است. روش پژوهش از نوع کتابخانه ای و توصیفی تحلیلی بوده و داده ها از طریق بررسی منابع علمی معتبر شامل کتاب ها، مقالات علمی و پایگاه های اطلاعاتی پژوهشی گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که عواملی همچون استرس شغلی، فرسودگی شغلی، رضایت شغلی، حمایت سازمانی و خودکارآمدی معلم ارتباط مستقیمی با سلامت روان معلمان دارند و می توانند کیفیت تدریس و یادگیری دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهند. همچنین مدل های روان شناختی مختلفی از جمله نظریه خودکارآمدی بندورا، مدل فرسودگی شغلی ماسلاچ و الگوی تقاضا منابع شغلی در تبیین رابطه میان سلامت روان معلمان و عملکرد آموزشی نقش مهمی دارند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که ارتقای سلامت روان معلمان می تواند به بهبود کیفیت آموزش، افزایش انگیزش تحصیلی دانش آموزان و ارتقای کارآمدی نظام آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

سلامت روان معلم ، کیفیت آموزش ، یادگیری دانش آموزان ، فرسودگی شغلی ، خودکارآمدی معلم