بررسی رابطه خودتنظیمی یادگیری با موفقیت تحصیلی در آموزش حضوری و مجازی

خودتنظیمی یادگیری یکی از مهم ترین مهارت های شناختی و انگیزشی در فرآیند آموزش است که نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی رابطه خودتنظیمی یادگیری با موفقیت تحصیلی در دو بستر آموزش حضوری و مجازی انجام شده است. در سال های اخیر و به ویژه پس از گسترش آموزش های الکترونیکی، اهمیت مهارت های خودمدیریتی در یادگیری بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. نتایج مطالعات نشان می دهد دانش آموزانی که از مهارت های خودتنظیمی بالاتری برخوردارند، در تعیین اهداف، برنامه ریزی، نظارت بر پیشرفت و ارزیابی عملکرد خود موفق تر عمل می کنند و در نتیجه عملکرد تحصیلی بهتری دارند. در آموزش حضوری، ساختار کلاس و نظارت مستقیم معلم تا حدی ضعف های خودتنظیمی را جبران می کند، اما در آموزش مجازی، وابستگی به مهارت های فردی دانش آموز افزایش می یابد و نقش خودتنظیمی پررنگ تر می شود. بنابراین تقویت این مهارت می تواند به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای موفقیت تحصیلی در هر دو شیوه آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی یادگیری ، موفقیت تحصیلی ، آموزش حضوری ، آموزش مجازی ، مهارت های شناختی