مروری مفهومی بر رفتارهای ارتباطی بین فردی مثبت معلمان در زمینه آموزشی

این مقاله مرور مفهومی به منظور آشنایی پژوهشگران آموزشی، معلمان و دانش آموزان با مفاهیم اصلی در ارتباطات آموزشی و نقش آن ها به عنوان ارکان اصلی فرآیندهای موفق تدریس و یادگیری نوشته شده است. برای این منظور، با بهره گیری از جنبش روانشناسی مثبت و نظریه هدف های بلاغی و رابطه ای در ارتباطات آموزشی، ما استدلال می کنیم که رفتارهای ارتباطی بین فردی مثبت معلمان تسهیل کننده دامنه وسیعی از نتایج تحصیلی مطلوب مرتبط با دانش آموزان هستند. سپس، برای حمایت از استدلال خود، شواهد تجربی ارائه می دهیم. در این راستا، هفت نمونه از رفتارهای ارتباطی بین فردی مثبت معلمان را معرفی و تعریف می کنیم، یعنی مراقبت معلم، وضوح، اعتبار، رابطه با دانش آموزان، ضربه، نزدیکی و تایید، و توضیح می دهیم که چگونه این رفتارها به طور مثبت نتایج تحصیلی مانند انگیزش، یادگیری، مشارکت، درگیری، حضور در کلاس، تمایل به ارتباط، عملکرد و موفقیت در دانش آموزان را پیش بینی می کنند. در ادامه، نقش حیاتی متغیرهای بین فردی معلم را در زمینه کلاس درس زبان خارجی/دوم برجسته می کنیم. سپس، برخی از پیامدهای پداگوژیکی را پیشنهاد می دهیم که پتانسیل روشنی بخشی به عمل کرد ذینفعان کلیدی آموزشی (یعنی معلمان، دانش آموزان، مربیان معلم، توسعه دهندگان مواد آموزشی، مدیران و استخدام کنندگان معلم) را دارند. در پایان، محدودیت های این خط تحقیق شناسایی می شود و راهکارهایی برای تحقیقات آینده در زمینه ارتباطات بین فردی معلم در حوزه های آموزش عمومی و آموزش زبان برای پژوهشگران علاقه مند ارائه می شود .

کلیدواژه ها:

ارتباطات بین فردی معلم ، روانشناسی مثبت ، ارتباطات آموزشی ، روابط مثبت معلم و دانش آموز