بررسی شبیه سازی اثرات هایپرترمیای ناشی از کاربرد نانو ذرات مغناطیسی بر بافت همگن واقع در میدان مغناطیسی خارجی

در مطالعات کلینیکی، مشخص کردن توزیع دما درون بافت سالم و بافت تومورال در هنگام درمان هایپرترمی دشوار است. از آن جا که با حس گرهای مرسوم، دما تنها در تعداد مکان محدودی اندازه گیری می شود، مطالعات شبیه سازی کمک می کند تا پزشکان به درک بهتری از این روش درمانی دست پیدا کنند. در این مطالعه، سه مدل تومور دوبعدی بر اساس تصاویر توزیع های نانوذره در تومورهای ۳PC، ۱۴۵DU و ۴LAPC در محیط کامسول بازسازی شده است. تصاویر، پیش از وارد شدن در کامسول در متلب پیش پردازش می شوند. مدل توزیع یک نواخت به عنوان گروه کنترل اضافه می شود. توزیع دما، دمای ماکزیمم، زمان رسیدن به حالت ثابت، ۴۳CEM، دوز هم اثر و شار گرما در مرز بافت-تومور برای ارزیابی اثر توزیع نانوذره بر درمان هایپرترمی آنالیز شده است. نتایج نشان می دهند که در توان گرمایی بالا، توزیع چگال تر نانوذره اثر بهتری از توزیع یک نواخت در آسیب به بافت ناسالم دارد اما در توان های گرمایی پایین توزیع یک نواخت عمل کرد بهتری نسبت به توزیع چگال دارد. برای توزیع های چگال نانوذره، در محلی که نانوذرات متمرکز می شوند، روی پارامترهای گرمایی، از جمله شار گرما در مرز بین تومور-بافت سالم، تاثیر می گذارد. هر چه تمرکز نانوذرات به مرکز تومور نزدیک تر باشد، اثربخشی درمان بیش تر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

شبیه سازی ، کامسول ، نانوذره ی مغناطیسی ، هایپرترمی