تطبیق لکه های پروتئینی در تصاویر الکتروفورز ژل دوبعدی بر پایه ی مدل های احتمالاتی

تطبیق لکه های پروتئینی در تصاویر الکتروفورز ژل دوبعدی (۲DGE)، یکی از فرایندهای اصلی در تحلیل این تصاویر است. به دلیل چالش های موجود در تصاویر ۲DGE، هم چون حضور نویز و آرتیفکت ، تطبیق لکه های پروتئینی، تحت نظارت نیروی انسانی انجام گرفته که این نظارت، احتمال وقوع خطاهای انسانی را به دنبال خواهد داشت. از این رو، در این تحقیق، یک الگوریتم جدید و خودکار برای تطبیق لکه های پروتئینی، مبتنی بر مدل های احتمالاتی، ارائه شده است. به دلیل پیچیدگی مدل احتمالاتی پیشنهادی، برای حل روابط موجود، از روش بیز-وردشی استفاده شده است. عمل کرد الگوریتم پیشنهادی، به کمک معیارهایی آماری روی مجموعه ی تصاویر واقعی و مصنوعی تهیه شده در این تحقیق، مورد ارزیابی قرار گرفته است. بر این اساس، لکه های پروتئینی توسط الگوریتم پیشنهادی، در تصاویر واقعی با خطای زاویه ای ۰۵/۰ رادیان و خطای نقطه ی پایانی ۴۶/۱ پیکسل و در تصاویر مصنوعی با خطای زاویه ای ۱۳/۰ رادیان و خطای نقطه ی پایانی ۹۰/۰ پیکسل، تطبیق داده شده اند. این نتایج، نشان دهنده ی دقت، کارایی بالاتر و خطای تطبیق پایین تر الگوریتم پیشنهادی در مقایسه با سایر روش های مورد بررسی می باشد.

کلیدواژه ها:

الکتروفورز ژل دوبعدی ، ناحیه بندی لکه ، تطبیق ، بیز-وردشی