سنجش اختلالات عملکردی مسیرهای بینایی مگنو، پاروو و کونیو در بیماران MS با استفاده از fMRI

در فرایند بینایی، اطلاعات تولید شده توسط گیرنده‍های نوری استوانه‍ای و مخروطی، پس از فشرده شدن در شبکیه، از طریق سه مسیر جداگانه‍ی سلول‍های عقده‍ای، به نام‍های مگنو، پاروو و کونیو، به مراکز پردازشی سطح بالاتر ارسال می‍شوند. شواهد مبتنی بر الکتروفیزیولوژی و سایکوفیزیک، حاکی از آن است که این مسیرهای سه‍گانه، الگوهای خاصی از تخریب عمل کردی را در بیماری اسکلروز چندگانه (MS) نشان می‍دهند. اگرچه مکان یابی دقیق فعالیت عصبی در این مسیرها، با استفاده از fMRI امکان پذیر است، تا کنون هیچ مطالعه‍ ای با استفاده از fMRI روی تخریب عمل کرد این مسیرها در بیماران MS انجام نشده است. در این پژوهش، به بررسی اختلالات ایجاد شده در عمل کرد این مسیرها در بیماران MS پرداخته شده است. بدین منظور، سه محرک بینایی متفاوت، با فرکانس‍های مکانی و زمانی خاص، برای تحریک اختصاصی این سه مسیر، تولید شده است. این محرک‍ها، به ه‍وسیله‍ی پروژکتوری کالیبره شده، که در خارج از اتاق اسکنر MRI قرار داشت، به فرد داخل اسکنر نشان داده می‍شد. با استفاده از یک پروتکل استاندارد، از دو گروه سالم و مبتلا به MS (هر گروه شامل ۵ نفر) تصویربرداری fMRI انجام شد. در نهایت، پاسخ‍های به دست آمده در قشر بینایی و ناحیه‍ی هسته‍ی زانویی جانبی (LGN)، به طور درون‍گروهی و برون‍گروهی، مورد تحلیل قرار گرفت. آنالیز­های گروهی داده­های fMRI، با استفاده از مدل خطی عمومی (GLM) و روش تاثیر ثابت، در نرم افزار FSL انجام شد، که نتایج به دست آمده، نشان دهنده ی الگوهایی از تخریب عمل کردی در قشر بینایی و LGN در گروه MS بود. هم چنین، از میان سه مسیر بینایی مگنو، پاروو و کونیو در LGN، تنها در مسیر سلولی مگنو، تخریب معنی‍دار عمل کردی در بیماران MS مشاهده شد.

کلیدواژه ها:

اسکلروز چندگانه (MS) ، مسیرهای بینایی ، مگنو ، پاروو ، کونیو ، هستهی زانویی جانبی (LGN) ، تصویرنگاری عملکردی با تشدید مغناطیسی (fMRI)