ویژگی های بیولوژیکی و مولکولی چهار جدایه ویروس وای سیب زمینی (PVY) براساس بخشی از ناحیه ژنی رمزکننده پروتئین پوششی
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 5
فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJPPS-54-2_010
تاریخ نمایه سازی: 16 اسفند 1404
چکیده مقاله:
ویروس وای سیب زمینی (Potato virus Y, PVY) یکی از ویروس های محدودکننده تولید توتون و سیب زمینی در دنیا می باشد. به منظور بررسی خصوصیات بیولوژیکی و مولکولی جدایه های میزبانی ویروس وای سیب زمینی، طی سال های ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰، در مجموع ۱۱۷۸ نمونه از گیاهان توتون، سیب زمینی، فلفل و علف هرز عروسک پشت پرده که دارای علائم موزائیک بودند از هشت شهرستان مختلف کشور شامل کرج، ارومیه، رشت، سنندج، شیراز، قزوین، ورامین و همدان جمع آوری شد. آلودگی نمونه ها به PVY با آزمون سرولوژیکی ساندویچ دو طرفه الیزا (double antibody sandwich enzyme-linked immunosorbent assay, DAS-ELISA) بررسی و میزان آلودگی در بین نمونه های توتون، سیب زمینی، عروسک پشت پرده و فلفل به ترتیب ۲/۲۷، ۴/۲۰، ۷۵/۱۸ و صفر درصد برآورد گردید. دامنه میزبانی آزمایشی چهار جدایه منتخب ویروس وای سیب زمینی (Po۲، Po۵، Tob۲ و Ph۱) روی ۱۲ گونه گیاه محک در شرایط گلخانه تفاوت های جزئی داشت. پس از تکثیر انتهای ۳' ژنوم جدایه ها به اندازه ۱۲۰۰ جفت باز، درخت تبارزائی براساس توالی نوکلئوتیدی یک سوم بالادست ناحیه ژنی رمزکننده پروتئین پوششی بازسازی شد که جدایه های Tob۲، Ph۱ و Po۵ در کلاد PVYN/NTN و جدایه Po۲ در کلاد PVYO قرار گرفتند. نتایج IC-RT-PCR با استفاده از آغازگرهای اختصاصی سویه، و مقایسه توالی های نوکلئوتیدی و بررسی موتیف های اختصاصی سویه در همردیف های توالی آمینواسیدی پیش بینی شده انتهای آمینی پروتئین پوششی، نتایج واکاوی تبارزائی را تایید کردند. این اولین گزارش از آلودگی گونه Physalis divaricata به سویه PVYN/NTN در دنیا می باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
پرستو پورشریفی
گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
اکبر دیزجی
گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
پریسا شریفی نظام آباد
بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، گرگان، ایران.
مینا کوهی حبیبی
گروه گیاهپزشکی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران. کرج. ایران
هادی خاطری
عضو هیات علمی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :