بررسی نحوه ی هم کاری عضله های کمری در حرکت خم شدن بالاتنه در سرعت های مختلف با استفاده از سینرجی عضلانی

تغییر در الگوهای فعالیت عضلانی یکی از عوامل و نیز پیامدهای کمردرد غیراختصاصی مزمن به شمار می­رود. در مطالعات اخیر استفاده از سینرجی عضلانی به عنوان راه کاری ارزنده برای تحلیل نحوه ی هم کاری عضلات در حرکات بدن معرفی شده است. در این مقاله، روش مطالعاتی جدیدی برای مدل سازی بالاتنه و استخراج سینرجی های عضلانی متغیر با زمان در حرکات صفحه ای خم شدن کمر ارائه شده است. از این رو، با در نظر گرفتن ۱۸ عضله ی تاثیرگذار و تابع هزینه ی ترکیبی کمینه ی جرک- انرژی، ۲۴ حرکت و الگوهای عضلانی متناظر آن ها شبیه سازی شده است. جهت بررسی نقش سرعت، الگوی فعالیت عضلانی به دو بخش تونیک، برای غلبه بر نیروی گرانش و بخش فازیک، متناسب با سرعت حرکت بالاتنه تقسیم بندی شده است. در ادامه برای هر جهت، سه زمان دست یابی به هدف برابر با ۷۵/۰، ۱ و ۲ ثانیه لحاظ گردیده است. نتایج نشان می­دهد که ۷۷% از الگوی عضلانی حرکات کمر با استفاده از ۴ سینرجی فازیک و ۴ سینرجی تونیک حاصل می­گردد. سینرجی های به دست آمده کاملا تحت تاثیر جهت و سرعت حرکت می­باشند به گونه ای که هر جفت از سینرجی فازیک و تونیک در یکی از جهت های اصلی بیش ترین تاثیر را ایفا می کنند. از طرفی افزایش سرعت، باعث افزایش ضریب بزرگی و سریع تر فعال شدن سینرجی های فازیک نسبت به حالت معمول می­شود. در ادامه با در نظر گرفتن حرکت ترکیبی ۴۵ درجه خمش به جلو همراه با ۳۰ درجه خمش به چپ، ۲/۷۷% از الگوهای عضلانی حرکت  با استفاده از سینرجی های متغیر با زمان بازسازی شده است. می توان گفت که استفاده از سینرجی های عضلانی، توضیح مناسبی را برای چگونگی هم کاری عضلات در تولید حرکت در جهت ها و سرعت های مختلف ارائه می­دهد.

کلیدواژه ها:

سینرجی های متغیر با زمان ، سینرجی های تونیک و فازیک ، ستون فقرات ، کنترل بهینه